
مریم حسین نژاد مترجم ایرانی، متولد سال ۱۳۵۴ است؛ نامش با ترجمه آثاری مانند «بیمار خاموش»، «دوشیزگان»، «انسان در جستوجوی معنا» و «وصیتها» شناخته میشود. در کارنامه او، رمانهای معمایی در کنار ادبیات ژاپن، گفتوگوهای ادبی و کتابهای روانشناسی قرار گرفتهاند.
«بیمار خاموش» نوشته الکس مایکلیدیس، درباره آلیشیا برنسون، نقاشی است که پس از قتل همسرش از حرف زدن خودداری میکند. تئو فابر، رواندرمانگر، میکوشد به دلیل این سکوت و اتفاقی که پیش از آن رخ داده پی ببرد. کشش رمان از فاصله میان آنچه دیده میشود و آنچه پنهان مانده شکل میگیرد. خواننده همراه تئو به دنبال پاسخ میرود، اما هر اطلاعات تازه میتواند برداشت قبلی او را تغییر دهد.
«دوشیزگان» اثر دیگری از الکس مایکلیدیس است که حسیننژاد ترجمه کرده است. ماریانا، درمانگری که در لندن زندگی میکند، پس از شنیدن خبر قتل دوست برادرزادهاش راهی کمبریج میشود. او به نتیجه تحقیقات پلیس اعتماد ندارد و تصمیم میگیرد خودش ماجرا را دنبال کند. فضای دانشگاهی و روابط میان شخصیتها، زمینه معمای این رمان را میسازند.
«وصیتها» نوشته مارگارت اتوود، ادامهای بر جهان «سرگذشت ندیمه» است. اتوود در این رمان دوباره به گیلیاد بازمیگردد؛ حکومتی که زندگی زنان را زیر نظارت و محدودیت شدید قرار داده است.
این کتاب برای خوانندگانی مناسب است که به داستانهای مربوط به قدرت، کنترل اجتماعی و مقاومت علاقه دارند.
«انسان در جستوجوی معنا» نوشته ویکتور فرانکل، از تجربه او در اردوگاههای کار اجباری نازیها آغاز میشود و به دیدگاهش درباره معنا در زندگی میرسد. بخش خاطرات، موقعیتهایی را پیش چشم خواننده میگذارد که انسان در آنها با محرومیت، فقدان و بیاختیاری روبهرو است؛ بخش نظری نیز به معنادرمانی میپردازد.











