کتاب همزاد اثر فئودور داستایفسکی نشر روزگار

ساعت نزدیک هشت بود که مشاور صاحب­عنوان،‌ یاکوف پتروویچ گولیادکین از خواب طولانی بیدار شد. خمیازه کشید، بدنش را کش‌وقوسی داد و سرانجام چشمانش را کاملاً باز کرد. دو دقیقه بی‌حرکت در رختخواب ماند، گویی کاملاً مطمئن نبود که بیدار شده یا هنوز خواب است. در مورد حقیقی یا رؤیایی­بودن آنچه در اطرافش بود، تردید داشت. شاید آنچه می­دید ادامه­ی رؤیاهای درهم و مغشوش وی بود. به­هرحال خیلی زود حواس و درک عادی روزانه­ی خویش را بازیافت. دیوارهای سبز کثیف دودزده و غبارگرفته­ی اتاق کوچک، قفسه­ها و صندلی­های چوبی، میز قرمزرنگ و کاناپه­ی چرمی قرمز با گل­های سبز ریز بر روی آن و لباس­هایی که شب گذشته باشتاب روی آن کپه کرده بود با نگاهی آشنا به او می­نگریستند. آن­گاه روز مه­آلود پاییزی، کثیف و تیره از پنجره­ی تیره و تار به درون اتاق سرک کشید و شکلکی زشت و خصمانه درآورد. حالا دیگر آقای گولیادکین کمترین تردیدی نداشت که دیگر در سرزمین رؤیاها نیست، بلکه در شهر پترزبورگ و در آپارتمان خود در طبقه­ی چهارم ساختمان بزرگ در شستیلا و چنی به سر می­برد. پس از این کشف مهم چشمانش را با حالتی عصبی بست، انگار افسوس می­خورد که از سرزمین رؤیاهایش بیرون آمده است.