کتاب صوتی ربه‌کا اثر دافنه دوموریه

بخشی از کتاب

از این کابوس وهم‌آلود، در اتاق کوچک و بی‌روح هتلی در سرزمینی غریب از خواب می‌پرم. آفتابی درخشان و آسمانی سخت و پاک، هیچ شباهتی به آن نور نرم ماه رویایم ندارد. روزی طولانی و بی‌حادثه در پیش است؛ اما این ملال، پادزهری دلپذیر در برابر ترس است. گذشته هنوز بیش از حد به ما نزدیک است. او به شکلی حیرت‌انگیز صبور است و هرگز شکایتی نمی‌کند، حتی در آن لحظاتی که می‌دانم خاطرات به سراغش می‌آیند. در آن دقایق، نقابی سرد، مجسمه‌وار و بی‌روح بر چهره‌اش می‌نشیند و سیگار پشت سیگار دود می‌کند. ما دیگر هیچ رازی از یکدیگر نداریم. ما شیاطین درونمان را که روزگاری ما را می‌راندند و عذاب می‌دادند، شکست داده‌ایم. من در این هتل دورافتاده، استاد بلندخوانی شده‌ام؛ نتایج مسابقات ورزشی و اخبار حومه‌ی انگلستان را می‌خوانم تا او را از این جزیره‌ی بی‌تفاوت به بهار انگلیسی ببرم. اما گاهی خواندن مقاله‌ای ساده درباره‌ی کبوترهای جنگلی، مرا دوباره به اعماق جنگل‌های مندرلی می‌کشاند و مجبور می‌شوم برای فرار از خاطرات، به‌سرعت ورق بزنم. ما اخبار انگلیسی می‌خوانیم، اما آن چیزهایی را که آزارمان می‌دهند، در پس ذهن خود پنهان می‌کنیم. این تبعید خودخواسته‌ی ماست؛ زندگی محتاطانه‌ای که در آن از سایه‌ها می‌گریزیم تا بتوانیم با آرامش عصرگاهی و مراسم همیشگی نوشیدن چای روبه‌رو شویم؛ چایی که دیگر طعم کلوچه‌های کره‌ای و نان‌های برشته‌ی مندرلی را ندارد.