کتاب صوتی عشق سال‌های وبا اثر گابریل گارسیا مارکز

بخشی از کتاب

بوی بادام ‌های تلخ و پایان یک عکاس کودکان

اجتناب‌ناپذیر بود: بوی بادام‌های تلخ همیشه او را به‌یاد سرنوشت عشق‌های یک‌طرفه می‌انداخت. دکتر خوونال اوربینو به‌محض ورود به خانه‌ی تاریک متوجه آن شد. پناهنده‌ی اهل آنتیل، خرمیا دو سن‌آمور، عکاس کودکان و هم‌دردترین حریف شطرنج او، با بخارهای معطر سیانور طلا از عذاب‌های خاطره گریخته بود. جسد را زیر پتویی روی تخت سفری پیدا کرد. در کنارش چهارپایه‌ای با تشتک ظهور عکس قرار داشت که برای تبخیر زهر از آن استفاده کرده بود. روی زمین، جسد یک سگ گریت‌دین سیاه با سینه‌ی برفی آرمیده بود و عصاهای زیربغل کنارش بودند. در یکی از پنجره‌ها، شکوه سپیده‌دم در حال روشن‌کردن اتاق خفه‌کننده‌ای بود که به‌عنوان تاریک‌خانه و خوابگاه از آن استفاده می‌شد، اما نور به‌اندازه‌ای بود که او بلافاصله اقتدار مرگ را تشخیص دهد. فضای اتاق با پارچه‌های کهنه مسدود شده بود. با وجود اینکه هوای تازه‌ی پنجره فضا را تصفیه کرده بود، هنوز برای کسی که می‌توانست آن را تشخیص دهد، خاکسترهای درحال‌مرگ عشقی نافرجام در بادام‌های تلخ باقی مانده بود.