کتاب صوتی موش‌ها و آدم‌ها اثر جان اشتاین‌بک

بخشی از کتاب

خوابگاه کارگران ساختمانی طویل و مستطیل‌شکل بود که فضای درونی‌اش تصویری از زندگی سخت را نمایش می‌داد. دیوارهای داخل اتاق با گچ سفیدکاری‌خورده بودند و کف چوبی آن رنگ‌نخورده رها شده بود. در سه دیوار این اتاق، پنجره‌های کوچک تعبیه شده بود و در دیوار چهارم، در چوبی محکمی با یک چفت زمخت قرار داشت. در امتداد دیوارها هشت تخت‌خواب چیده شده بود؛ پنج‌تای آن‌ها با پتو مرتب شده و سه‌تای دیگر تنها پارچه‌های گونی‌بافی تشک‌هایشان را نمایش می‌دادند که نشان از خالی بودن آن‌ها داشت. بالای هر تخت‌خواب، جعبه‌ی سیب وارونه‌ای میخکوب شده بود که دهانه‌اش به سمت بیرون قرار داشت تا دو قفسه‌ی کوچک برای وسایل شخصی صاحب تخت فراهم کند. این قفسه‌ها گنجینه‌ی کوچک کارگران فصلی بودند و مملو از صابون، پودر تالک، تیغ‌های صورت‌تراشی و مجله‌های وسترنی بودند که مردان مزرعه با علاقه‌ای پنهان می‌خواندند و گرچه مسخره می‌کردند، اما در خفا به آن‌ها ایمان داشتند. روی قفسه‌ها داروهای مختلف، شیشه‌های کوچک و شانه‌هایی قرار داشت و از میخ‌های زنگ‌زده‌اي در کناره‌های جعبه‌ها، چند کراوات آویزان بود. نزدیک یکی از دیوارها، بخاری چدنی سیاهی به چشم می‌خورد که لوله‌اش مستقیما از سقف عبور می‌کرد. در مرکز اتاق، میز مربع‌شکل بزرگی قرار داشت که پر از کارت‌های بازی بود و دورتادورش جعبه‌هایی چوبی برای نشستن بازیکنان چیده شده بود. حدود ساعت ده صبح، خورشید پرتو درخشانی آکنده از غبار را از پنجره به داخل انداخت و مگس‌ها همچون ستاره‌های دنباله‌دار در این شعاع نور می‌جهیدند. ناگهان چفت چوبی بالا رفت. پیرمردی بلندقامت و خمیده وارد شد. او شلوار جین آبی به تن داشت و جارویی را در دست چپش حمل می‌کرد. پشت سر او، جورج و سپس لنی با هیکل درشت و حرکات سنگینش وارد شدند.