کتاب راز خدمتکار اثر فریدا مک‌فادن نشر نون

امشب قرار است من را به قتل برسانند.

رعدوبرق دوروبرم را روشن می‌کند و اتاق‌نشیمن همان کلبه کوچکی را که قرار است شب را در آن سپری کنم روشن می‌کند. زندگی من به‌زودی در این اتاق به پایانِ ناگهانی خودش خواهد رسید. به‌سختی می‌توانم بافت چوبی کف زمین را تشخیص بدهم و برای لحظه‌ای خودم را تصور می‌کنم که وسط همان اتاق ولو شده‌ام و یک حوضچه خون دور بدنم جمع شده که مثل دایره نامنظمی است که توی چوب فرومی‌رود. چشم‌هایم باز است و به هیچ‌ خیره مانده‌ام. دهانم کمی باز مانده و یک رگه باریک خون از چانه‌ام سرازیر شده.

نه، نه.

امشب نه.

وقتی کلبه دوباره در تاریکی فرومی‌رود، کورمال‌کورمال مسیر جلوی رویم را پیش می‌روم و از آن مبلِ نرم و راحت فاصله می‌گیرم. طوفان سختی است، اما آن‌قدرها هم بد نیست که برق را قطع کند. نه، یک نفرِ دیگر باعث این کار شده، کسی که امشب یک نفر را کشته و فکر می‌کند من نفرِ بعدی‌ام.

همه‌اش با یک نظافت ساده شروع شد و حالا ممکن است با پاک کردن خونم از کفِ این کلبه تمام شود.

منتظر رعدوبرق دیگری می‌مانم تا راه را به من نشان بدهد و بعد به‌آرامی به‌سمت آشپزخانه می‌روم. نقشه آشپزخانه در ذهنم نیست، ولی توی آن یک مشت وسیله خطرناک پیدا می‌شود. یک دسته ‌کارد و چاقو آنجاست. البته اگر نباشد، یک چنگال هم به دردم می‌خورد. با دستِ خالی کارم تمام است. با چاقو شاید یک‌ذره شانس بیاورم.