کتاب چمدان های قدیمی اثر علی رضا قزوه نشر انتشارات شهرستان ادب

بعد رفتم به سراغ چمدان‌های قدیمی عکس‌های من و دلتنگی یاران صمیمی روزهایی همه محبوس در انباری خانه خاطراتی همه زندانی در دفتر سیمی رفته بودم به چهل سالگی غربت بابا با همان سوز که می‌گفت: خدایا تو کریمی مشهد و عکس پدر، ضامن آهو و دل من گریه هم پاک نکرد از دل من گرد یتیمی تازه همسایۀ باران و خیابان شده بودیم کاشی چاردهم، روبه‌روی کوی نسیمی عشق را تجربه می‌کردم در ساعت انشاء شعر را تجزیه می‌کردم در دفتر شیمی نام هایی که نه در خاطره ماندند و نه در دل ساعت جبر شد و غُرغُر استاد عظیمی اردوی رامسر و گم شدنم در شب مجنون رقص موسای عرب، خندۀ مسعود کریمی این یکی هست ولی از همۀ شهر بریده آن یکی را سرطان کشت، سلامی... نه، سلیمی این یکی عشق هدایت داشت با عشق فرانسه آن یکی قصّه نویسی شد در حدّ حکیمی آن یکی پنجره‌ای وا کرد از غربت فکّه این یکی ماند، گرفتندش در خانۀ تیمی این یکی باز منم شاعر دلتنگی یاران این یکی باز منم در چمدان‌های قدیمی