کتاب براعت استهلال، یا خوش آغازی در ادبیات داستانی اثر نادر ابراهیمی نشر انتشارات امیرکبیر

کتاب‌های داستانیِ بسیاری وجود دارد که می‌توانیم خوشْ آغازیِ آنها را نشان بدهیم، و به اختصار، آن آغازهای خوش را بررّسی و تحلیل کنیم، و ارزشِ آغازهای دلنشین، زیبا، عمیق، دقیق، منطقی و سودمندشان را مورد گفت‌وگو قرار بدهیم؛ لیکن گمان می‌رود که در گامِ اوّل، برای دوستدارانِ هنر داستان نویسی و معتقدانِ به اینکه این هُنرِ باشکوهِ فراگیر، به دلیل موقعیّت و نیاز جهان، در رأسِ هنرهای دیگر جای گرفته و مسئولیتی عظیم _ اجتماعی و سیاسی و روان شناختی و اخلاقی _ بر دوش‌ آن افتاده، و هستی، تکیه بر داستانْ زده، همین مقدارْ نمونه و تحلیلْ کافی باشد. اگر این جهان سراپا آلوده ‌__ که نجاتش به یاریِ هنر و به دست هنرمندانِ مؤمنِ دلاورِ درستکارْ مقدّر است __ فرصت بدهد،‌ البتّه بعدها می‌توانیم جلد دوّم یا جلد مُتمّمی از نمونه‌های نابِ براعت استهلال راکه در این جُزوه نیامده، همراه با تحلیل و بررّسیِ آنها ارائه بدهیم تا شناخت‌مان، از همه سو، ‌گسترش یابد. داستان نویسِ زمان ما، سوای همه‌ی مسئولیت‌های فرهنگی، سیاسی، اجتماعی، اخلاقی، زیست محیطی و بشر دوستانه‌یی که بر عهده دارد، این وظیفه را نیز پذیرفته است که آثار خود را در اوجِ ممکنِ زیبایی و جلالْ ارائه بدهد؛ یعنی تنها به محتوا نگاه نکند __‌ که در غیر هنر هم می‌تواند وجود داشته باشد __ بل بداند که محتوای خوب، شکل خوب می‌خواهد، و ساختمان خوب، و ساختار خوب، و به کارگیریِ مناسب و درست و دقیق عناصر و سازه‌ها، و حتی نشانه‌گذاریِ صحیح و راهْ‌گُشا، و باید که به هنگامِ نوشتن و بازنوشتنِ یک داستان __ حتّی قصّه یا حکایتی بسیار کوتاه __ جمیع این مسائل را مدّنظر داشته باشد و همه‌ی امکانات را به کار بگیرد و به زمانی که می‌گذرد، نیندیشد، بل به هنری که علیرغمِ شتابِ زمان، می‌ماند که می‌ماند بیندیشد.