کتاب صوتی کلیدر اثر محمود دولت آبادی

پایان بلندترین رمان ایرانی!

کتاب صوتی کلیدر جلد نه و ده آخرین قسمت از رمان‌ِ بلند کلیدر است. رمانی که به عقیده بسیاری از منتقدان یکی از تاثیرگذارترین و مهم‌ترین رمان‌های فارسی است. محمود دولت‌آبادی در این رمان جلوه‌هایی ماندگار از فرهنگ، آداب و رسوم و تاریخ ِ زیسته مردمان سرزمین خراسان و البته ایران را به نمایش گذاشته است.

مهمترین ویژگی‌های رمان کلیدر

- تسلط به قصه‌گویی و روایت قصه‌های تاریخی، مردم‌شناسانه

-استفاده از شاخصه‌های زبان کهن فارسی و منطقه خراسان

-بازنمایی زندگی روستایی و عشایری - بازنمایی بخشی از تاریخ معاصر ایران و وقایع آن

-تصویرسازی‌ها، توصیفات و روایت شاعرانه

-درهم‌آمیزی عشق، وطن‌پرستی، مبارزات سیاسی و آرمانگرایی

درباره کتاب صوتی کلیدر کتاب صوتی کلیدر

بی‌شک بزرگ‌ترین پروژه کتاب صوتی ایران است که در آن بیش از صدهزار صدا پیشه حضور دارند و از آلبوم‌ها و اجراهای کیهان کلهر به عنوان موسیقی این کتاب استفاده شده است. کتاب صوتی کلیدر در پنج قسمت و هر قسمت دو جلد منتشر شده است، سرپرستی گویندگی این کتاب را آرمان سلطانزاده بر عهده داشته و توسط نشر آوانامه و رادیو گوشه منتشر شده است. در تولید این مجموعه صوتی سترگ سعی شده تا فضاهای این رمان به خوبی ساخته شده و مخاطبان گویی سفری در دل تاریخ، سبزوار و مردمانِ خون‌گرم منطقه خراسان دارند. همراهِ با شخصیت‌های مختلف و متعدد این کتاب از گل محمد و مارال گرفته تا ستار، نادعلی، بیگ‌محمد، بلقیس، زیور تا دیگر اعضای خانواده کلمیشی، شنوندگان این کتاب صوتی وارد یکی از پرماجراترین و جذاب‌ترین کتاب‌های صوتی می‌شوند.

بخش‌هایی از جلد نه و دهم کتاب صوتی کلیدر

«در واقع داری از من می‌پرسی که چرا و برای چی زندگی می‌کنم، ها؟! - ها... همین! ستار پرسید: - چرا همچه سئوالی باید به خاطر آدم خطور کند؟ نادعلی پرسید: - چرا همچه سئوالی نباید به ذهن آدم خطور کند؟ سپس آرام خندید و گفت: - چه حرف پرتی زدم من! هه ... این سئوال باید خیلی هم قدیمی باشد، خیلی کهنه و قدیمی! نادعلی گفت: - نمی‌دانم، این را نمی‌دانم، اما هر کسی که به همچه سئوالی برسد، تازه او انگار اولین کسی است که به این سئوال رسیده. اقلا من خیال می‌کنم که آدم، هر آدمی که به همچه گرهی بربخورد، باید از راه دل خودش به این سئوال رسیده باشد. باید این سئوال در خود آدم پیدا شود تا برایش معنا داشته باشد، نه اینکه از زبان دیگران شنیده باشد، نه اینکه از زبان دیگران شنیده باشد، یا اینکه در جایی دیگران نوشته‌اش باشند. نمی‌دانم مطلبم را درست را می‌توانم ادا کنم یا نه! ستار گفت: - اتفاقا خیلی هم درست ادا می‌کنی. گمانم که در این بابت خیلی سیر انفس و آفاق کرده‌ای.»