کتاب مغز یک صفحه نمایش است اثر ژیل دلوز نشر بان

متن‌های این کتاب، از دو کتابِ دو رژیم جنون و گَپ‌و‌گُفت‌ها گرفته شده و فرمی قطعه‌وار دارد. از اولی تمام مقالات سینمایی‌ و از دومی متونِ فصل دومش را، که به سینما پرداخته، در این‌ مجموعه آورده‌ایم. پیشاپیش واقف‌ایم که این فرم از گزینش و مفصل‌بندی، این‌ جرقه‌های آنی، جز در پرتو مطالعه‌ی آثار اصلی دُلوز، و سنت نیچه‌‌ای ‌‌ـ ‌اسپینوزایی پشتِ آن، ره به جایی نخواهد برد، چه‌بسا پروژه‌ی دامنه‌دار یک فیلسوف ذیل شعارِهای خوش‌آهنگِی چون پرتاب فکر، ساده‌سازی شده و به کتاب‌سازی صِرف تقلیل یابد ـــ بی‌آن‌که تدقیقی در‌ خصوصِ هستی‌شناسی و روش‌شناسی‌اش صورت گیرد و خط‌ و ‌ربطِ اصلی‌ترین اصطلاحات و مفاهیم نزد وی روشن شود. با این‌حال، کوششی است برای ترسیم برخی خطوط نو ورای نقدهای فاقد روشمندی، یا در بهترین حالت، جرگه‌ای، روانکاوانه یا فمینیستی. ‌پس قِسمی از آرای دُلوز در مورد «اندیشه و تصویر» را نشانه رفته‌ایم و امیدواریم در کنار دیگر آثاری که از دُلوز به فارسی برگردانده شده و می‌شوند، به ساخت فضایی برای امکان‌ها، بینش‌ها و اتصالات نو راه بَریم؛ همان‌که دُلوز «آفرینشِ شیوه‌‌ای جدید از طرح مسأله» می‌خواند. ‌سه متن نخستِ، مقدمه‌هایی بس فشرده‌اند که دُلوز بر دو کتاب سینمایی‌اش نوشته است و به‌عنوان‌ مقدمه‌‌ای برای ورود به جهانِ ابداعی‌اش، تصویر ‌ـ حرکت و تصویر ‌ـ ‌زمان، عمل می‌کنند؛ بعد به‌ترتیب، چهار نمونه از مهم‌ترین گفت‌وگوهای دُلوز درباره‌ی سینما، بعضی پرسش‌ها یا کج‌فهمی‌های احتمالی درباره‌ی کار دُلوز در سینما یک و سینما دو را تا حدی روشن می‌کنند.