درباره مجموعه کلکسیون کلاسیک، کسی ما را به شام دعوت نمی کند
شاید برای دیگران اهمیتی نداشته که او چند ساله است و چرا در رستورانی نیمه تاریک که محل آدم های مجرد است اینگونه تنها و ستم کشیده نشسته است، اما برای من بسیار مهم و پراهمیت است که او سی و پنج سال دارد و دو بچه به دنیا آورده که هر دو با یک بیماری مرموز مرده اند و هر پزشکی به او توصیه کرده است که دیگر بچه دار نشود، می دانید که او همسر من است...
احمد آرام در مجموعه داستان کسی ما را به شام دعوت نمی کند با ابداع مشبک هایی تاریک- روشن و مجموعه ای از تداخل ها و نشانه ها، مخاطب را به سوی طنزی گزنده پیش می برد. او از طریق وهمی ناشناخته، همسو با شکلی از دگردیسی، فضایی گروتسک را رقم می زند.