کتاب صوتی صداهای دیگر، اتاق‌های دیگر اثر ترومن کاپوتی

رمان صداهای دیگر، اتاق‌های دیگر، اولین رمان کاپوتی است و از نظر منتقدان ادبی، به دلیل جنبه‌ی خودزندگی‌نامه‌ای آن یکی از مهم‌ترین آثار اوست. در این اثر، نویسنده داستان پسر نوجوانی را روایت می‌کند که پس از مرگ مادر، مجبور به زندگی با پدری می‌شود که او را هنگام تولد رها کرده‌است. تنهایی، بلوغ، هویت و عشق مضمون‌های اصلی این رمان هستند.

بخشی از کتاب:

دختر گفت: «هی پسر، این‌جا پر از آدم‌هاییه که همه‌چی رو می‌دونن ولی هیچی حالی‌شون نیست. تا دلت بخواد از این آدم‌ها داریم.» بعد با دندان بالایی‌اش ور رفت. یک دندان طلای براق داشت و به ذهن جوئل رسید که دختر با آن ور رفته تا توجه او را جلب کند. «یه دلیلش اینه که تنها می‌شم. همیشه‌ی خدا می‌گم که تا تو لندینگ زندگی نکرده باشی، نمی‌دونی تنهایی یعنی چی. هیچ مردی این دور و بر نیست که برام جالب باشه، دست‌کم الان. یه زمانی، لاشخور بدجنسی بود به نام کِگ، اما با من بدرفتاری کرد و رفت قاتی محکومان زنجیری، که باید گفت عدالت خوب برقرار شد، چون آشغال بی‌ارزشی بود. وقتی اون کار زشت رو با من کرد فقط چهارده سالم بود.»

وقتی دست آزرده‌اش را تکان داد دسته‌ای مگس به شکل مشت، که بالای شیشه‌ی شکر می‌چرخیدند، رو به هر طرف پراکنده شدند. «بله آقا، کگ براون، اسمش این بود.» با نوک انگشت، دندان طلایش را براق‌تر کرد و هم‌زمان با چشم‌های اریبش جوئل را زیر نظر گرفت. این چشم‌ها مانند انگورهایی وحشی یا دو لوح چینی سیاه بودند و هوشمندانه از حدقه‌های بادامی‌شان نگاه می‌کردند. «اون قدر میل به زندگی شهری دارم که خونم مسموم شده. چون من تو سنت‌لوئی بزرگ شدم تا این‌که بابابزرگ من رو آورد این‌جا تا تو روزهای آخر عمر ازش مراقبت کنم. بابابزرگ اون‌ موقع نود سال رو رد کرده بود و می‌گفتن عمرش زیاد به این دنیا نیست. این شد که اومدم. این قضیه واسه سیزده سال پیشه، اما حالا به‌نظرم می‌رسه که قراره بابابزرگ از متوشالح هم بیشتر عمر کنه. اشتباه نکن، من عاشق بابابزرگم. اما وقتی از این دنیا بره، مطمئن‌ام راهی واشینگتن دی. سی. یا بوستون یا کانه‌تیکات می‌شم. وقتی به خدا فکر می‌کنم، یاد این چیزها می‌افتم.»