کتاب آیین‌های سار اثر دونی پری نشر نون

سرنوشت اسپارو ولف در دستان پنج مرد بود.

پنج پادشاه سرزمین کالاندرا.

آن‌ها دور یک میز بیضی‌شکل ایستاده بودند و تمام تمرکزشان روی عهدنامه‌ای بود که روی سطح شیاردار و چوبی میز پهن شده بود. جوهر روی کاغذ پوستی هنوز خشک نشده بود. راهبی که متن را نوشته بود، با عجله وسایلش را جمع کرد و حالا که کارش تمام شده بود، به‌سرعت از اتاق بیرون رفت.

سرداب زیرزمینی در محاصره سایه‌ها بود. بوی سنگ مرطوب و دود تند و زننده فضا را پر کرده بود. یکی از چراغ‌ها داشت به پِت‌پِت می‌افتاد؛ بعد از ساعت‌ها مذاکره طولانی، روغنش رو به پایان بود.

اسپارو به دیوار سنگی تکیه داده بود و در سکوت نظاره‌گر بحث‌ها بود. شعله‌های آتش در شومینه زبانه می‌کشیدند اما گرمای آن هم نمی‌توانست بر سرمایی غلبه کند که تا مغز استخوانش نفوذ کرده بود. دندان‌هایش را روی هم فشار می‌داد تا به هم نخورند.