کتاب در جست‌‌وجوی فرزانگی اثر پیتر بولین نشر میلکان

برای اینکه شیوه‌ی فکرکردن و دلیل قضاوت‌های اشتباهمان را درک کنیم، باید اول مشخص کنیم چه چیزی بر رفتار ما اثر می‌‌گذارد.

چرا نمی‌توانیم پرواز کنیم؟

انجام‌دادن آنچه امروزه می‌کنیم، مستلزم این است که آناتومی ما شالوده‌ای مناسب داشته باشد. برای پروازکردن به بال، برای راه‌رفتن به پا، برای دیدن به چشم، و برای فکرکردن به مغز نیاز داریم. آناتومی، فیزیولوژی و بیوشیمی ما پایه و اساس رفتارمان را می‌سازند.

اگر آناتومی تغییر کند، رفتار تغییر می‌کند. اگر بال پرندگان در قسمتی قرار بگیرد که هیچ استخوانی آن را سر جا نگه ندارد، نمی‌توانند پرواز کنند. میمون‌ها نمی‌توانند حرف بزنند، چون برای این کار به اندام‌های گفتاری‌ نیاز است و این اندام‌ها باید در موقعیت مشخص و درستی قرار گرفته باشند. برای مثال، تغییری کوچک در موقعیت اندام‌های گفتاری ممکن است حرف‌زدن را غیرممکن کند.

نمونه‌ی دیگری از اینکه تغییر در آناتومی چطور باعث تغییر در رفتار می‌شود، در مؤسسه‌ی علوم اعصاب در کالیفرنیا به دست آمده است. دانشمندان در یک آزمایش، قسمت کوچکی از بافت درحال‌رشد مغز بلدرچین را برداشتند و در همان قسمت از مغز جنین مرغ گذاشتند. وقتی جوجه از تخم بیرون آمد، هم سلول‌های عصبی بلدرچین و هم مرغ را داشت. بسته به نوع سلول‌های پیوندی، نتیجه مرغی بود که صدایی شبیه بلدرچین داشت یا مرغی که سرش را مثل بلدرچین تکان می‌داد.

مطالعات همچنین نشان داده‌اند که آسیب‌دیدن قسمتی از مغز، همان قشر پیش‌پیشانی (که پشت پیشانی و چشم‌ها قرار دارد)، باعث می‌شود گرایش به بی‌احترامی شدید به هنجار‌های اجتماعی، ازجمله رفتار خشن، در فرد بیشتر شود. یک نمونه‌ی قدیمی آن، سرکارگر احداث خط‌آهن، فینیاس گیج، است. او در سال ۱۸۴۸، قربانی حادثه‌ی انفجاری شد که طی آن، میله‌ای آهنی به ناحیه‌ی پیشانی مغزش فرو‌رفت و به قشر پیش‌پیشانی مغزش آسیب زد. قبل از حادثه، او باثبات، قابل‌اتکا، سخت‌کوش، ماهر و با رفتاری دوستانه تلقی می‌شد. فینیاس از آن حادثه جان به در برد، اما شخصیتش عوض شد؛ ولگردی شد غیرقابل‌اتکا، متکبر، دمدمی‌مزاج و بی‌ملاحظه.