کتاب صعود اثر اسکات بری کافمن نشر میلکان

«گوش کن! کاش می‌توانستم به تو بگویم که اوضاع بهتر می‌شود؛ اما اوضاع بهتر نمی‌شود؛ تو بهتر می‌شوی.»

- جون ریورز، هنرپیشه و طنزپرداز امریکایی

تمام دوران حرفه‌ای‌ام تلاشی بوده برای کشف بزرگ‌ترین ظرفیت‌های بشر و نشان‌دادن آنچه واقعاً برای ما ممکن است، تا مردم بتوانند از برچسب‌های اسیرکننده رهایی پیدا کنند و نشان دهند که مشکلات روانی سرنوشت محتوم ما نیستند. اما در چند سال گذشته این نکته بحث‌برانگیز شده است.

انگار ما دیگر به ظرفیت درونی‌مان برای رشد و توسعه‌ی خود اعتقاد نداریم. امروزه چالش‌های زندگی عبورناپذیر به نظر می‌رسد و ما آن‌قدر به برچسب‌های مشکلات روانی‌مان چسبیده‌ایم و گاهی اوقات حتی آن‌ها را برای خودمان اختراع کرده‌ایم که نمی‌توانیم خودمان را چیز دیگری ببینیم. موانع چنان در خودپنداره‌ی ما ریشه دوانده‌اند که دیگر تشخیص نمی‌دهیم چه‌کسی می‌توانیم بشویم و نمی‌بینیم که این موانع، در بسیاری از مواقع، مسیر ما به‌سمت شکوفایی ظرفیت‌هایمان هستند و ما دقیقاً به‌خاطر چالش‌های زندگی، نه علی‌رغم آن‌ها، به بهترین نسخه‌ی خودمان تبدیل می‌شویم.

منصفانه اینکه ما در گذشته هم دقیقاً درست عمل نمی‌کردیم. جامعه تا حد زیادی چالش‌های واقعیِ پیش روی مردم را نادیده می‌گرفت. ما از بسیاری جهات از درمیان‌گذاشتن مشکلات خود با دیگران منصرف می‌شدیم و این قضیه قطعاً سالم نبود. هنوز هم درست است که ما مشکلاتی واقعی برای حل‌کردن داریم و با چیزهایی روبه‌رو هستیم که غلبه بر آن‌ها ممکن است بسیار سخت باشد؛ اما در جایی از این مسیر، آن‌قدر به اصلاح خودمان مشغول شدیم که راه‌حل ما هم به‌نوبه‌ی‌ خود به معضلی تازه تبدیل شده است. در زمانه‌ای که ما در آن زندگی می‌کنیم، آن‌قدر با قربانی‌بودگی‌مان هم‌ذات‌پنداری کرده‌ایم که در مقایسه با دردهایمان، ظرفیت‌هایمان در اولویت دوم قرار گرفته‌اند.

بله، می‌دانم، زندگی امکان دارد کاملاً مزخرف باشد؛ اما زندگی احتمالاً چیزهای دیگری هم هست. زندگی ممکن است پر از لحظات زیبایی، شادی، شگفتی، حیرت، معنا، ارتباطات صمیمانه و به‌طور بالقوه، تحقق تمام ظرفیت‌های خلاقانه و انسانیِ ما باشد.

ببین! پذیرفتن آشفتگیِ زندگی به تلاش نیاز دارد. سخت است که شجاعت لازم را پیدا کنی تا مسئولیت کلیت پیچیده‌ی وجودت را بپذیری و برای طی این مسیر توأم با خودهمدلی و ارتباط با خویشتن، درگیر آزمون‌وخطاهای لازم و ناگزیر شوی. اما واحیرتا! توسعه‌ی این مجموعه‌مهارت‌ها به شکلی از زندگی‌ منجر خواهد شد که هرگز تصورش را هم نمی‌کردی.