کتاب تنها بازمانده اثر رایلی سیجر نشر خلوت

دفتر کار توی خیابان مِین بین یک آرایشگاه و فروشگاه قرار دارد که در نگاه اول خیلی باسابقه به نظرمی‌رسد. زمانی که نخستین بار برای انجام مصاحبۀ کاری به اینجا آمده بودم، یک آژانس مسافرتی بود که پوسترهای روی پنجره‌هایش بیانگر آزادی، رهایی و آسمانِ آفتابی بودند. آخرین باری که به اینجا آمده بودم؛ یعنی همان وقتی که از کار برکنار شدم، اینجا خالی و تاریک بود.

اکنون پس‌از شش ماه به یک سالن ایروبیک تبدیل شده و برای این مورد دیگر نظری ندارم.

توی دفتر، آقای گرلین در انتهای فضایی پشت میزی منتظر من نشسته است که برای فروش در نظر گرفته شده است. اثری از قفسه، صندوق و ویترین محصولات نیست. اینجا برای دفتری که فقط یک کارمند دارد، زیادی بزرگ و خالی است. پشت‌سرم صدای بسته‌شدن درْ توی فضای خالی دفتر می‌پیچد. این صدا به‌صورت غیرطبیعی بلند است.

آقای گرلین می‌گوید: «سلام کیت. خیلی خوش‌حالم که دوباره می‌بینمت.» از آخرین باری که او را دیدم رفتارش دوستانه‌تر شده است.