کتاب بند اعدامی‌ها اثر فریدا مک‌فادن نشر خلوت

بودن در بخش اعدامی‌ها ممکن است حتی از اعدام هم بدتر باشد. از جایی‌که هنوز مرگ را تجربه نکرده‌ام (به زودی در این مورد به‌روزرسانی خواهم کرد)، نمی‌توانم با قطعیت بگویم، اما بخش اعدامی‌ها را تجربه کرده‌ام و تصور کردن چیزی بسیار وحشتناک‌تر از آن دشوار است.

بدترین قسمت بخش اعدامی‌ها، انزواست. زندانیان محکوم به اعدام از بقیه جدا نگه داشته می‌شوند. هر کدام یک سلول انفرادی داریم و در سالن غذاخوری با دیگر زندانیان غذا نمی‌خوریم. وقتی به حیاط زندان می‌رویم، همیشه تنها و با یک نگهبان هستیم.

شاید فکر کنید، خب که چه؟ چه کسی دلش می‌خواهد یک سلول را با یک مشت زن دیگر شریک شود؟ وقتی اولین بار شنیدم که از جمع عمومی زندانیان دور خواهم بود، چندان بد به نظر نرسید. داستان‌های وحشتناکی درباره‌ی زندان‌هایی با حداکثر امنیت شنیده بودم. تصور می‌کردم کتک بخورم، مورد تجاوز قرار بگیرم یا وقتی نگهبانان حواسشان نیست، با یک شیء تیز به من حمله شود.

اما نه، اینجا بدتر است. خیلی بدتر.