کتاب آدم‌خواران اثر ژان تولی نشر سفیر قلم

چشمانش در یک رویای بی پایان سیر می کرد و پیش رو، یال های اسبش بود که با هر گام مانند موج سفیدی بالا و پایین میرفت. در امتداد جاده ی پر از گرد و غبار، آنچه در مراتع شیب دار به خوبی مشخص بود، انگورهایی بودند که زیر آفتاب خوشه هایشان بزرگ و شیرین شده بود. جیرجیرکها هم دیگر نای جیر جیر نداشتند.

-از متن کتاب-