کتاب صوتی عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست اثر مگان دیواین

کتاب عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست، یک کتاب فوق‌العاده در دسته کتاب‌های روانشناسی است که شما را با مسئله سوگواری و چگونگی مواجهه با آن آشنا می‌کند. این کتاب را «مگان دیواین» نوشته که در سال ۲۰۱۷ برای اولین بار منتشر شد و تاکنون به چندین زبان ترجمه شده است. نویسنده کتاب که خودش غم بزرگی را در زندگی تجربه کرده و همسر و همراهش را از دست داده است، معتقد است که هیچ راهی برای رهایی از سوگواری وجود ندارد و انسان باید تا آخر عمر، این فقدان را به دوش بکشد. لازم نیست غم خود را انکار کنیم یا دنبال فراموشی آن باشیم، فقط کافی‌ست یاد بگیریم چطور با این غم زندگی کنیم.

کتاب حاضر یکی از بهترین کتاب‌هایی است که به‌صورت عمیق به فرهنگ سوگ و سوگواری می‌پردازد. هرچند نویسنده درباره فرهنگ سوگواری در آمریکا نوشته است، اما این اثر را می‌توان الگویی برای فرهنگ‌های دیگر نیز در نظر گرفت. او به خوبی به مسئله از دست دادن می‌پردازد و سوگواری را حق طبیعی انسان‌ها می‌داند که نباید از آن‌ها گرفته شود. اگر حالت‌تان خوب نیست، لازم نیست تظاهر به خوب بودن کنید. زمان خودش مرهم بسیاری از دردها است و بین «رفع درد» و «مرهم‌گذاشتن بر درد»، تفاوت‌های زیادی وجود دارد. این کتاب رابطه شما را با غمی که در دل دارید بهتر و انگیزه‌تان را برای ادامه دادن زندگی بیشتر می‌کند.

بخشی از کتاب عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست

بسیاری از مردم وقتی درباره سوگ شما می‌شنوند، سعی می‌کنند تا با تعریف داستان سوگ خودشان، با شما هم‌دردی کنند. این نمونه‌های نزدیک ولی متفاوت، از «شوهر من هم مرده است» گرفته تا «ماهی قرمز من هم وقتی هشت ساله بودن مرد، بنابراین دقیقا می‌دانم چه حالی دارید» پیدا می‌شود. ما داستان‌هایی از فقدان‌های‌مان تعرفی می‌کنیم تا بگوییم می‌فهمیم شما کجا هستید: «ببین. من قبلا این راه را رفته‌ام. می‌فهمم چه حسی داری.»

داستان‌هایی که از فقدان‌شان برای هم تعریف می‌کنند، تلاشی است برای این‌که در زمان سوگواری احساس تنهایی نکنید؛ هرچند معمولا این‌طور به نظر نمی‌رسند. مقایسه یک سوگ با سوگ دیگر، تقریبا همیشه نتیجه عکس می‌دهد. تجربه‌ای از فقدان، هم‌معنی با فقدانی دیگر نیست. فقدان، درست مثل عشق، منفرد است. این‌که کسی فقدانی را تجربه کرده باشد، حتی اگر فقدانی بسیار مشابه شما باشد، به این معنا نیست که لزوما شما را درک می‌کند. وقتی کسی داستان فقدان خودش را بازگو می‌کند، امیدوار است که بخشی از غم شما را از بین ببرد. این درست است، اما همه‌چیز نیست. هرکسی سوگی را به دوش می‌کشد؛ از فقدان‌های کوچک روزانه گرفته تا فقدان‌های بزرگی که زندگی را تغییر می‌دهد. به دلیل این‌که در فرهنگ ما، در مورد سوگ صحبت نمی‌شود، ما تلنباری شخصی و جهانی از سوگ‌های شنیده‌نشده و گفته‌نشده داریم.