کتاب کوری اثر ژوزه ساراماگو نشر نارنگی

چراغ راهنمایی و رانندگی به‌رنگ زرد در‌آمد.

دو خودروی جلویی قبل از اینکه چراغ قرمز شود، سرعت خود را افزایش دادند. در پیاده رو، آدمک سبز، چراغ سبز را نشان داد. افرادی که منتظر ایستاده بودند از خط‌های راه راه سفید عابر پیاده که روی آسفالت سیاه کشیده شده بود؛ عبور کردند. با وجود اینکه خط‌کشی عابر پیاده هیچ شباهتی به ندارد اما آن را با این نام می‌خوانند. رانندگان عجولانه پایشان را روی گورخر پدال گاز گذاشته بودند و ماشین‌ها همانند اسب‌هایی که انگار از قبل می‌داند چه موقع قرار است شلاق بخورند؛ در حالت آماده باش قرار گرفته‌ بودند. عابران پیاده از خیابان عبور کردند اما چراغ راهنمایی، علامت سبز به معنای اجازه‌ی عبور اتومبیل‌ها از خیابان را، چند ثانیه با تأخیر نشان داد. برخی از افراد بر این باورند که این تأخیر به ظاهر ناچیز، می‌بایست در هزاران چراغ راهنمایی در سطح شهر با تغییرات پی‌درپی سه رنگ ضرب شود تا یکی از عمده‌ترین و مهم‌ترین دلایل ترافیک‌ها مشخص شود. بالاخره چراغ سبز شد و خودرو‌ها با سرعت حرکت کردند.

-از متن کتاب-