کتاب گل سنگم اثر فرناز رمضان‌نیا نشر شقایق

تق تق تق!

صدای پاشنه‌های بلند کفش‌هایم بود که روی سرامیک‌های گران‌قیمت خانه‌ی ملکی‌ها کوبیده می‌شد. صدای پر استرسی که اصلا دوستش نداشتم.

خودم را داخل راهروی طویل و باریک خانه انداختم و با سرعت زیاد راه گریز را در پیش گرفتم. باید هر چه زودتر از این خراب شده می‌رفتم.

چنگی داخل بازویم فرورفت و پشت‌بندش کمرم بود که به دیوار پشتم اصابت کرد. صورت برافروخته و سرخش دقیقاً روبه‌رویم قرار گرفت. لبخند زدم. از این‌که عصبانی‌اش کرده بودم کیف کردم.

عطر خوشبوی مردانه‌اش را به ریه کشیدم و لب زدم:

ـ عالیه!

انگشتانش را بیشتر در گوشتم فروکرد و با صدای دورگه‌ای گفت:

ـ چه غلطی کردی پانی؟!

چشمانم را خمار کردم و گفتم:

ـ پس هنوز اسمم یادته؟!

سرش جلو آمد:

ـ خفه شو!

دستم را جلو بردم و روی سینه‌اش کوبیدم. گردن کشیدم و با صدای بلندی که در تمام راهرو اکو شد، گفتم:

ـ گمشو، دیگه کارم باهات تموم شد.