کتاب آن جلد 2 اثر استیون کینگ نشر انتشارات کتابسرای تندیس

وحشتی که قرار بود تا بیست و هشت سال بعد ادامه داشته باشد _ اگر اصلاً روزی به پایان می رسید _ تا جایی که من می دانم یا می توانم بگویم، با قایقی کاغذی شروع شد؛ قایقی ساخته شده از ورق روزنامه که در جوی آب پر از باران پایین خیابان حرکت می کرد.

قایق بالا و پایین می رفت، کج می شد، دوباره صاف می شد، دلیرانه از دل گرداب های فریبنده عبور می کرد و مسیرش را در خیابان و چَیَم به سمت چراغ راهنمایی ای ادامه می داد که محل تقاطع ویچم و جکسون را نشان می داد. در آن بعدازظهر پاییزی سال ۱۹۵۷ ، هر سه عدسی عمودی چراغ راهنمایی از هر طرف خاموش بودند، و خانه ها همگی تاریک بودند. یک هفته بود که باران بی وقفه می بارید، و دو روز پیش، باد هم اضافه شده بود. بیشتر مناطق دِری برقشان قطع شده و هنوز وصل نشده بود.