کتاب صوتی چای نعنا اثر منصور ضابطیان

کتاب صوتی «چای نعنا» یک سفرنامه‌ شنیداری است؛ روایت سفری به مراکش، آن‌هم نه با تکیه بر تصویر، بلکه با صدا. جایی که گوش، جای چشم را می‌گیرد و لحن، مسیر را تعیین می‌کند. این اثر، نوشته و خوانده‌ منصور ضابطیان است؛ سفری که بیش از آن‌که ثبتِ مقصد باشد، ثبتِ حضور است.

«چای نعنا» درباره‌ دیدنِ بناها، فهرست‌کردنِ جاذبه‌ها یا ارائه‌ی اطلاعاتی که با یک جست‌وجوی ساده در دسترس است، نیست. این کتاب درباره‌ «بودن» است؛ بودن در کوچه‌های باریک مراکش، نشستن در کافه‌هایی ساده رو به مدیترانه، شنیدن صدای خیابان، و هم‌کلام‌شدن با آدم‌هایی که زندگی روزمره‌شان خودِ روایت سفر است. مراکشِ این کتاب، یک کارت‌پستال رنگی نیست؛ شهری زنده است با ریتم، مکث و تناقض.

نسخه‌ صوتی، این تجربه را کامل‌تر می‌کند. چون راوی، خودِ نویسنده است. صدایی آشنا که سال‌هاست مخاطبان رادیو و تلویزیون با آن خو گرفته‌اند؛ صدایی که عجله ندارد، هیجان مصنوعی تولید نمی‌کند و اجازه می‌دهد فضا آرام‌آرام شکل بگیرد. شنونده، نه با یک گزارش، بلکه با یک همراهی روبه‌روست؛ سفری قدم‌به‌قدم که با لحن ساخته می‌شود، نه با تصویر.

از کازابلانکا و طنجه تا شفشاونِ آبی، فِس و مراکش، روایت‌ها کوتاه، دقیق و مبتنی بر مشاهده‌اند. نویسنده نه در نقش راهنمای گردشگری ظاهر می‌شود و نه در پی شگفت‌زده‌کردن مخاطب است. اغراق جایی در این سفر ندارد. آنچه هست، جزئیات کوچک است: یک گفت‌وگوی گذرا، یک مکث بی‌دلیل، یک حسِ ثبت‌نشده در عکس‌ها.

شنیدن کتاب صوتی «چای نعنا» شبیه نشستن روبه‌روی دوستی است که تازه از سفر برگشته. نه قصد نمایش دارد، نه ادعای کشف جهان. فقط تعریف می‌کند کجا رفته، چه دیده، چه حس کرده و کجا ایستاده است. همین صداقتِ بی‌ادا، کتاب را شنیدنی می‌کند.

این کتاب صوتی برای کسانی مناسب است که سفر را نه در قاب عکس‌ها، بلکه در صدا، لحن، سکوت‌ها و مکث‌ها جست‌وجو می‌کنند؛ برای شنوندگانی که دوست دارند جهان را آرام‌تر تجربه کنند و باور دارند گاهی گوش، راه بهتری برای دیدن است.