کتاب دزد ساحلی اثر اسکات فیتزجرالد نشر مانیاهنر

این داستان باورنکردنی روی دریایی آغاز میشود که همچون رؤیایی نیلگون بود. رنگارنگ، مثل جورابهای ساقبلندِ آبی ابریشمی، و به زیر آسمانی آبیرنگ، آبی آسمانیِ شفاف، چون زمینهی صاف و زُلال چشمان کودکان. خورشید، از نیمههای غربی آسمان، پولکهای کوچک طلاییرنگ را روی دریا میتاباند. اگر قدری بادقت چشم میدوختی، میتوانستی ببینی که چطور از نوک موجی به قُلّهی موج دیگر میپریدند، تا اینکه بالاخره به گلوبند پهنی از سکههای طلایی میپیوستند که درست نیم مایل آن طرفتر در حال گردآمدن بود، و دست آخر، منتهی میشد به غروبی باشکوه و خیرهکننده. تقریباً در میانههای راه، جایی میان ساحل فلوریدا و گلوبند طلایی، کشتی بخار سفیدرنگی، خوشترکیب و تازهنفس، در لنگرگاه در حال حرکت بود، و همانجا، زیر سایبان آبی و سفیدرنگِ عقب عرشه، دخترکی موطلایی، روی نیمکت نرم حصیری لمیده بود و مشغول خواندن عُصیان فرشتهها اثر آناتول فرانس بود. دخترک، حدوداً نوزدهساله مینمود، چابک و ظریف، با لبهایی رسیده و هوسانگیز، و چشمان سرزندهی خاکستری که اشتیاقی تبدار و درخشان دَرِشان موج میزد. پاهای بدون جورابش، جای آنکه با دمپاییهای خالدار آبی، که با بیقیدی از نوک انگشتان پایش آویزان بودند، پوشیده شده باشند، روی دستهی نیمکت کناری افتاده بودند. همینطور که مشغول خواندن بود، بیوقفه، تکهلیموی نیمشدهای را به حالتی رخوتآلود، روی زبانش میکشید. نیمهی دیگر را آنقدر مکیده بود و بعد خشک و بیرمق، کف عرشه، زیر پایش انداخته بود، که هر بار به آرامی همراه با حرکت نامحسوس جرز و مد، بفهمینفهمی جلو و عقب میرفت. حالا نصفهی دیگر لیمو هم تقریباً بی مغز شد و همزمان گلوبند طلایی، بهطرز شگفتآوری به پهنترین حالت خود رسیده بود. در این میان، سکوت کسل کنندهای که قایق را در بر گرفته بود، به یکباره با صدای گامهای سنگینی در هم شکست و لحظهای بعد، مرد میانسالی، پوشیده در کت و شلوار سفید فِلانِل، با موهای جوگندمی که مرتب شانه شده بود، بالای پلکان کشتی پدیدار شد. برای چند لحظه، سر جایش ایستاد، تا چشمهایش به نور آفتاب عادت کنند. با دیدن دخترکِ نشسته به زیر سایبان، خُرناس کِشداری از سَرِ نارضایتی کشید. انگار عمداً تصمیم داشت، هر طور شده، از آن طریق، چیزی که موجب دلخوریاش شده تلافی کند. بهآرامی دو صفحه از کتاب را ورق زد، و بعد یک صفحه به عقب برگشت. بیاختیار، لیمو را تا محدودهی چشاییاش بالا آورد و بعد خمیازهای کوچک اما کاملاً آشکار کشید. - از متن کتاب -