کتاب اقلیم ها اثر نوری بیلگه جیلان نشر انتشارات شوند

نمای نزدیک از صورت بهار... بهار به یکی از ستون‌ها تکیه داده است (به طرفی که نگاه می‌کند می‌تواند گوسفندهایی باشند و صدای زنگوله‌های‌شان به گوش برسد... توریست‌ها؟)... در صورت بهار حسی کینه‌جویانه موج می‌زند. شاید هم گریه می‌کند. نیمی از صورت‌اش در سایه است. به راه می‌افتد. دوربین (استیدی کم) از پهلو او را دنبال می‌کند. دوربین از کنار ستون‌ها می‌گذرد. آن سوتر، عیسی نمایان ‌می‌شود. عیسی جلوی ستونی ایستاده و یادداشت‌هایی برمی‌دارد. در نمایی نزدیک، بهار در حالی که در فکر است از پشت سر می‌آید و سرش را به عیسی تکیه می‌دهد. عیسی لبخندی به او می‌زند، اما همچنان به کارش ادامه می‌دهد... بهار دوباره دور می‌شود. کمی آن ‌سوتر روی سنگی می‌نشیند. به عیسی نگاه می‌کند.