کتاب تاریخ فلسفه اسلامی اثر هانری کوربن نشر انتشارات امیرکبیر

این کتاب از زیر غبار بی‌خبری مورخان غربی، کاخ بلند و طرفه‌گیهای افکار فلسفی اسلام را در نور هدایت قرآن مجید و هدایت پیشوایان آن نمودار ساخته است و نشان داده که ایران و کشورهای اسلامی در اثر تربیت اسلام زادگاه دانشمندانی جاوید است که به جهان نور افشانده‌اند و تمدن غرب را نواله بخشیده‌اند و نوش‌دارو چشانیده‌اند. گرچه بارها سیلاب‌های کوبنده و ویرانگر فردپرستی مظلم، با همۀ سهمگینی و بنیان کنی، این سرزمین را از بن روفته اما جنبه‌های سازنده و خلاق اسلام پیوسته این سامان را سرسبز و بارور داشته است و این آفتاب، همواره در سراسر این دیار طالع بوده و خمیره‌های زنگار خورده را پیوسته صیقلی کرده است.

از زبان تاریخ می‌شنویم که اسلام را هزاران نیک‌بختی و شادروزی من‌جمله حذف تبعیض نژادی و تشویق به تفکر و ارشاد به تعقل و محکومیت توسعه‌طلبی و برانداختن هر گونه استعمار و استثمار که برای انسان آورد، خصیصه‌های طبیعی بشر را که موهبت پروردگار است، پرورد و بارور ساخت و سروری‌های دروغین را که چون حباب بر سطح اقیانوس حیات بی‌درنگ متلاشی می‌گردد، محکوم ساخت و پایداری حق و ورشکستگی باطل را اعلام نمود: «اما الزبد فیذهب جفاء و اما ما ینفع الناس فیمکث فی الارض.»

ناچار در آن‌گونه محیط، گلستان تفکر و تعقل با آزادی اراده، گل افشان گردید و عطر دلاویزش جهان را مشک‌آلود ساخت.

از روزنۀ این کتاب، با دلایل مستند، شمیمی از آن بوی جان‌پرور استشمام می‌کنیم و شمه‌ای از آزادگی و طرفی از آزادی و برابری که دیار اسلامی را در آغوش کشید و زنده و جاوید ساخت، احساس می‌نماییم. در نور این رشته تحقیقات، ظلمات بسیاری از تبلیغات ناروا و خصمانه که مدت‌ها بر واقعیات اسلام پرده کشیده بود، برطرف گردیده است، اما این کتاب با همۀ ارزش و عظمت و با همۀ فراغ نویسندۀ آن از رسوبات فکری و رنگ محیط تربیتی و گرفتاری در تنگنای جزمیات و با همۀ پرواز آزاد در ساحت داوری بی‌طرفانه و ژرف بینی و ژرف نگری، حق انتقاد را سلب نمی‌کند. سالک راه نو با همۀ شاطری و راهروری، از «راه و رسم منزلها» بی‌خبر است و این امر بدیهی و طبیعی است.

-متن از پیشگفتار کتاب-