فیدیبو نماینده قانونی فیدیبو و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب انوشه انصاری

کتاب انوشه انصاری
اولین ایرانی که به فضا رفت

نسخه الکترونیک کتاب انوشه انصاری به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

با نصب اپلیکیشن فیدیبو این کتاب را به صورت کاملا رایگان مطالعه کنید.

درباره کتاب انوشه انصاری

اولین ایرانی فضانورد، اولین بانوی مسلمان فضانورد، اولین بانوی کیهان‌گرد (گردشگر فضایی)؛ اما به جز این‌ها روی زمین هم از موفق‌ترین کارآفرینان عصر خود به شمار می‌آید. با زندگی‌نامه‌ی انوشه انصاری همراه باشید.

  • ناشر فیدیبو
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 0.83 مگابایت
  • تعداد صفحات ۰ صفحه

بخشی از کتاب انوشه انصاری

با نصب اپلیکیشن فیدیبو این کتاب را به صورت کاملا رایگان مطالعه کنید.



انوشه انصاری

 اولین ایرانی که به فضا رفت

علیرضا برادران





حق انتشار الکترونیک برای فیدیبو محفوظ است



انوشه انصاری؛ اولین ایرانی که به فضا رفت

او کلی از اولین ها را به نام خود ثبت کرد: اولین ایرانی فضانورد، اولین بانوی مسلمان فضانورد، اولین بانوی کیهان گرد (گردشگر فضایی)؛ اما به جز این ها روی زمین هم از موفق ترین کارآفرینان عصر خود به شمار می آید. با زندگی نامه ی انوشه انصاری همراه باشید.

انوشه انصاری (نام خانوادگی او پیش از ازدواج با حمید انصاری، رئیسیان بوده) در ۱۲ سپتامبر ۱۹۶۶ میلادی برابر با ۲۱ شهریور ۱۳۴۵ هجری شمسی در مشهد به دنیا آمد، اما خانواده شان کمی بعد از تولد انوشه به تهران نقل مکان کرد و او بزرگ شده ی تهران است. به هنگام انقلاب، ۱۳ سال داشت. انوشه در یکی از مصاحبه هایش گفته: «از کودکی مسحور فضا بودم؛ خیلی به تماشای ستاره ها علاقه داشتم؛ رویای سفر به فضا همان موقع ها در سرم افتاد.» شرایط نامساعد جنگ و مشکلات دیگر باعث شد والدین انوشه که می خواستند او از امکان تحصیل و رسیدن به رویایش باز نماند تصمیم به جلای وطن گرفتند. خانواده ی انوشه صبر کردند تا دبیرستانش تمام شود و سرانجام ۴ سال بعد از انقلاب در ۱۹۸۴ (۱۳۶۱) به اتفاق خانواده به ایالات متحده مهاجرت کرد.

روزی که انوشه پا به سرزمین فرصت ها گذاشت فقط زبان مادری اش را می دانست؛ اما وقتی خبر موفقیت او در جهان پیچید به جز پارسی به انگلیسی و فرانسوی مسلط بود و تا حدی با روسی آشنایی داشت. انوشه برای تحصیلات بالاتر به دانشگاه جورج میسونِ ویرجینیا رفت. در دوره ی لیسانس رشته مهندسی برق و علوم رایانه را انتخاب کرد. او تحصیلاتش را در دانشگاه جورج واشنگتن ایالت واشنگتن و در مهندسی الکترونیک ادامه داد. بعد از اخذ مدرک فوق لیسانس در شرکت مخابراتی MCI از زیرمجموعه های شرکت بزرگ ورایزون مشغول به کار شد. ورود به این شرکت آینده ی زندگی خصوصی و اجتماعی انوشه را تغییر داد. در آن جا با حمید انصاری آشنا شد و در نهایت در ۱۹۹۱ با او ازدواج کرد. انوشه انصاری به جز ام سی آی در شرکت COMSAT هم کار کرده و پروژه هایی را در این شرکت ها به نتیجه رسانده. در مدت فعالیت در کام ست چندین مقاله نوشت و حتی دو پتنت در زمینه ی «عمل گرهای خودکار» و «گره های یک شبکه ی بی سیم» به نام خود به ثبت رساند.



زندگی انوشه انصاری با ورود به شرکت MCI از زیرمجموعه های Verizon دستخوش تغییر شد.

کارآفرینی

انوشه در سال ۱۹۹۳ به همراه همسر و برادر شوهرش، امیر انصاری، شرکت Telecom Technologies Inc. یا به اختصار TTI را در ریچاردسون تگزاس تاسیس کردند. هزینه راه اندازی شرکت از اندوخته ها و مبالغی که برای بازنشستگی کنار گذاشته بودند فراهم شد. TTI در زمینه ی تامین ادوات و ارائه ی خدمات شبکه های مخابراتی فعالیت می کرد. خدمات شرکت آن ها به شرکت های مخابراتی این امکان را می داد که همزمان با بهبود عملکرد سامانه ها، از هزینه های عملیاتی کاسته و به نوسازی تجهیزات بپردازند. محصولات TTI به نحوی مهندسی شده بودند که با بهره گیری از فن آوری تعویض نرم افزار می توانستند به صورت پلی بین فن آوری های مرسوم مخابراتی و نسل جدید شبکه ها عمل کنند. انوشه در سال ۲۰۰۰ از سوی مجله زن شاغل (Working Woman) به عنوان کارآفرین برتر انتخاب شد. هم چنین مجله فورچن در سال ۲۰۰۱ نام او را در فهرست تاجران موفق قرار داد.
عملکرد TTI آن قدر خوب بود که چند شرکت بزرگ برای خرید آن اقدام کردند. نهایتا شرکت Sonus Networks آن را خرید. این معامله در سال ۲۰۰۱ و به صورت انتقال سهام ۱۰ر۸ میلیون سهم از شرکت سانوس نتورکس به صاحبان TTI انجام شد. انوشه به معاونت Sonus رسید و مدیریت بخش آی پی هوشمند را هم به دست گرفت. او تا مارس ۲۰۰۱ در این سمت بود.
همان طور که گفته شد انوشه از نوجوانی به فضانوردی علاقه مند بود و هرچند در این زمینه تحصیل نکرده بود اما رویای سفر به فضا را در سر می پروراند. با ثروتی که از فروش کسب وکار قبلی به دست آورده بود در سال ۲۰۰۴ با همراهی همسر و برادر شوهرش تصمیم گرفت به بنیاد جایزه ی ایکس (راه اندازی ۱۹۹۶) کمک کند. این جایزه ۱۰ میلیون دلاری که بعد از هدیه ی خانواده ی انصاری به «جایزه ی ایکس انصاری» تغییر نام پیدا کرد قرار بود به اولین فرد یا گروهی تعلق بگیرد که نخستین پرواز غیر دولتی به فضا را میسر می کند. این سفر می بایست توسط یک فضاپیمای رفت وبرگشتی (به اصطلاح قابل بازیابی) انجام می شد و می توانست حداقل ۳ نفر را به ارتفاعی بیش از ۱۰۰ کیلومتر از سطح متوسط زمین (خط کارمن) رسانده و به زمین بازگرداند. هم چنین فضاپیما باید می توانست طی دو هفته بعد از پرواز نخست، آماده پرواز مجدد شود. در نهایت در ۴ اکتبر ۲۰۰۴ فضاپیمای کوچک «SpaceShip ۱» با طراحی خلاقانه ی «برت روتان» آمریکایی برنده ی این جایزه شد. این بنیاد هم چنان به پیش برد فعالیت های فضایی کمک می کند. انوشه انصاری در سال ۲۰۰۶ باز هم با یاران قدیمی (همسر و برادر شوهر) شرکت دیگری را تاسیس کرد. Prodea Systems از آن سال تا کنون فعال است و انوشه علاوه بر ریاست بر هیات مدیره، مدیر عامل آن هم هست.



انوشه از دوران نوجوانی رویای سفر به فضا را در سر می پروراند.

عشق سفر به فضا

هرچند انوشه توانسته بود با تعیین و اهدای این جایزه وارد عرصه مدیریت سفرهای فضایی شخصی شود اما هیچ چیز همانند یک سفر واقعی به فضا او را آرام نمی کرد و اشتیاقش برای سفر به فضا هر روز بیشتر می شد. در همین هنگام بود که وی دریافت می توان با پرداخت مبلغ ۲۰ میلیون دلار با یک موشک سایوز به فضا سفر کرد و چند روزی را در ایستگاه فضایی بین المللی به سر برد.
انوشه تصمیمش را گرفت و علی رغم همه خطرات موجود، ثبت نام کرد. این سفر توسط کپسول فضایی سایوز تی ام آ متعلق به روسیه صورت می گرفت. طبق برنامه یک پزشک ژاپنی به نام دایسوکه انوموتو قرار بود پیش از او به این سفر برود ولی صلاحیت او به دلایل سلامتی رد شد و برنامه ی انوشه انصاری شش ماه جلو افتاد. سازمان فضایی روسیه در ۸ مه ۲۰۰۶ رسما اعلام کرده بود انوشه انصاری به عنوان اولین بانوی گردشگر فضایی در بهار ۲۰۰۷ به مدار کره زمین سفر خواهد کرد اما با این اتفاق، تاریخ سفر او به ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۶ تغییر کرد.
او اولین فضانورد ایرانی دنیا است و اولین زن کیهان گرد و چهارمین نفری است که هزینه سفر فضایی خود را پرداخت کرده است. اولین گردشگر فضایی یک میلیونر آمریکایی به نام دنیس تیتو بود که در سال ۲۰۰۱ نخستین بشری شد که با پول خود به فضا سفر کرد. انوشه همچنین پس از عبدالاحد مومند فضانورد افغان دومین فضانورد فارسی زبان است. انصاری ترجیح می دهد درمورد خود از عنوان «فضانورد همراه» به جای واژه «گردشگر فضایی» استفاده کند. انوشه روی لباس خود دو پرچم ایران و آمریکا را نقش کرده بود. او دلیل این کار را اظهار دِین خود به این دو کشور که در موفقیتش نقش داشته اند بیان کرد.



انصاری در سال ۲۰۰۶ با فضاپیمای سایوز روسی به عنوان توریست به ایستگاه فضایی بین المللی رفت.

انوشه انصاری در آخرین پست خود در وبلاگ شخصی اش نوشت: «شما حاضرید چقدر برای تحقق رویاهایتان بپردازید؟ آیا رویای شما ارزش حقوق یک ماه یا شاید یک سال شما دارد؟ شاید بهای آن به اندازه پس اندازی باشد که برای دانشگاه فرزندتان کنار گذاشته اید. آیا به اندازه تمام حقوق بازنشستگی شما می ارزد؟ از دست دادن عضوی از بدنتان چطور؟ آیا ارزش آن را دارد که برای آن بمیرید؟ قیمت واقعی یک رویا به راستی چقدر است؟
من جوابی برای این ندارم، اما فکر می کنم پاسخ این پرسش برای هرکس متفاوت باشد. خود من، همیشه آماده بوده ام و هنوز هم هستم تا زندگی خودم را برای تحقق رویاهایم فدا کنم.»
فضاپیمای سایوز حامل انوشه انصاری، فرمانده ی روسی، میخاییل تیورین، و مهندس پرواز اسپانیایی-آمریکایی، مایکل لوپز الگریا در صبح روز دوشنبه ۱۸ سپتامبر سال ۲۰۰۶ از پایگاه فضایی بایکونور در قزاقستان به فضا پرتاب شد، و بدین ترتیب ماموریت سایوز تی ام ای-۹ آغاز گشت. دو روز پس از قرار گرفتن در مدار زمین، فضاپیمای سایوز در ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۶ با موفقیت به ایستگاه بین المللی فضایی ملحق شد و اقامت ۹ روزه ی انوشه انصاری در ایستگاه فضایی آغاز شد. او در تمام مدت حضورش در فضا پیوسته وبلاگش را به روز می کرد و اتفاقات را شرح می داد. سرانجام پس از ۹ روز اقامت و پژوهش در ایستگاه بین المللی فضایی، انوشه انصاری در سحرگاه ۷ مهر ۱۳۸۵ مصادف با ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۶ میلادی به همراه پاول وینوگرادف روسی و جفری ویلیامز آمریکایی، دو تن از فضانوردان ساکن ایستگاه، به زمین بازگشت. پس از فرود او در ۹۰ کیلومتری شمال آرکالیک در قزاقستان با استقبال گرم خانواده اش، ازجمله همسرش حمید، و مقامات محلی و مسئولان سازمان فضایی روسیه مواجه شد. وی پس از معاینات پزشکی، با بالگرد برای مراسم خوش آمدگویی به شهر قُستانای (در قزاقستان) منتقل شد.



انوشه چند روز در ایستگاه فضایی بین المللی میهمان بود.

انوشه انصاری در طول ۹ روز اقامت خود در ایستگاه بین المللی فضایی مجموعه آزمایش های علمی ای را هم برای آژانس فضایی اروپا انجام داد:
  • پژوهش درمورد علل کم خونی؛
  • تاثیر تغییرات ماهیچه ای بر کمردرد؛
  • تاثیر تشعشعات فضایی بر فضانوردان ساکن در ایستگاه بین المللی فضایی و گونه های میکروبی که در آن ایستگاه پرورش داده شده اند.
اما ماجرای دایسوکه انوموتو (پزشکی ژاپنی که از سفر به فضا بازماند) نشان می دهد که برای رفتن به چنین سفری فقط داشتنِ پول کافی نیست. به جز افرادی که ما نامشان را می شنویم دیگرانی هم بودند که برای پرواز نام نویسی کردند اما نتوانستند تمرینات سخت و دشوار و دوره طولانی آموزشی را تحمل کنند و به همین دلیل از فهرست داوطلبان حذف شدند.
انوشه در این کتاب زندگی نامه اش (رویاهای من برای ستارگان) که آن را به کمک یکی از نویسندگان محبوب خود نوشته، توضیح می دهد که در دوره آموزشی او را با انواع و اقسام خطرهایی که ممکن است در یک سفر فضایی واقعی با آن ها رو در رو شود، آشنا کردند تا اگر ذره ای تردید یا ناتوانی در وجودش مشاهده شد، از فهرست مسافران حذف شود. علاوه بر این ها در کتاب آمده که در دوره آموزشی بارها با موقعیت هایی مواجه شده که در حالت عادی هیچ گاه انجام دادن شان را نمی پذیرفت اما در این مورد خاص هیچ مخالفتی نمی کند تا یگانه بخت خود برای سفر به فضا را به مخاطره نیندازد.
سازمان فضایی ایران به عنوان متولی بخش فضا در کشور، هم در آستانه سفر انصاری به ایستگاه فضایی ضمن حمایت از فعالیت ها و خدمات ارزنده او در ترویج و توسعه فن آوری فضایی و پرواز به ایستگاه بین المللی به عنوان تنها جایگاه استقرار انسان در فضا را افتخاری غرور آمیز برای تمام ایرانیان توصیف و تصریح کرد: «این زن دانشمند و علاقمند ایرانی با اراده بزرگ و بلند، تلاشی را آغاز کرده است که افق های جدیدی به روی بشریت خواهد گشود. پرواز ایشان به ایستگاه بین المللی به عنوان تنها جایگاه استقرار انسان در فضا، افتخاری بس غرور آمیز برای تمام ایرانیان خواهد بود اما نباید تاثیر شگرف خدمات و فعالیت های ایشان در رونق فعالیت های فضایی در مقیاس عمومی و در سطح بین المللی را فراموش کرد.»

نظرات کاربران درباره کتاب انوشه انصاری

عالیییییییییییییییی،و درووووود به شرف همچین ایرانی که از خیلی از مدیران عالی کشور ارزشمندتر و با لیاقت تره و در بین زنان ایرانی جزو بهترین هاست
در 2 سال پیش توسط rez...ro5
بسیار زیبا تاثیرگذار و انگیزه بخش بود .
در 2 سال پیش توسط هما استوار
چقدر یه آدم میتونه پرتلاش و با اراده باشه. واقعا لذت بردم ????
در 2 سال پیش توسط پوریا خسروی
بسیار باعث افتخار من و هر ایرانی عزیز است، برای ایشان آرزوی موفقیت، سلامت و سعادت دارم. امیدوارم من هم بتوانم بیش از اینها تلاش کنم و دنیا را محل بهتری برای زندگی کردن کنم
در 1 سال پیش توسط مهدی بیات
طرز نگاه به زندگی و پیگیری رویاها و ارزو ها از نگاه انوشه انصاری واقعا جالبه مثله ستاره ها‌.
در 1 سال پیش توسط nasim
خوب بود تلاشش قابل تحسینه
در 2 سال پیش توسط mar...990
من انکار نمیکنم موفق نبوده ولی خانواده و پدر مادری داشته که مهمترین نقش رو داشتن تحصبلات در خارج از کشور اونم در اون زمان ...بعدم پولی ک داشته رو هزینه اینکار کرده هم معروف شد هم به ارزوش رسید و هم کمکی کرد...نمیدونم ولی من ترجیح میدم سرگذشت کسای بخونم ک بدون پدر مادر تحصیل کرده بدون تحصیل در خارج از کشور و بدون هیچ پشتوانه مالی ب جای رسیدن شرایطی ک من دارم وخیلیای دیگه ....
در 4 ماه پیش توسط
♥♥♥
در 1 سال پیش توسط نرگس
عالی واقعا متاسفم برای کسایی که چون خودشون حتی جرات فکر کردن به چنین موفقیتای بزرگی رو ندارن راجبشون بد میگن
در 1 سال پیش توسط zar...701
با عرض معذرت باید بگم که ایشون فقط بخاطر پولشون تونستن برن فضا و اصلا فضانورد ب حساب نمیان چون ب ناسا پول داده تا تو یکی از سفر هاشون اینم ببرن فضا و فقط یه مسافر ب حساب میان و همشم بخاطر پولشون بوده
در 1 سال پیش توسط sab...mia