کتاب قصه‌های غربت غربی اثر مهدی سعیدی نشر خاموش

از حوالی سال های مشروطه به این سو بخشی از ادبیات داستانی ایران در آن سوی مرزهای ملی ایران نوشته و منتشر شده است. چراغ ادبیات داستانی همچنان که در میهن روشن و پر نور بوده، در خارج نیز مراقبانی داشته که در افروخته نگاه داشتنش کوشا بوده اند؛ گاهی سوسوی نوری بوده و زمانی شعله ای برافروخته و نورانی. پژوهش پیش رو پی جوی شناخت و شناساندن جریان های داستان نویسی خارج از کشور است. از نوشته های پراکندۀ نویسندگان مهاجر از سال های مشروطه تا برآمدن انقالب اسالمی که بگذریم، مشخصا بحث اصلی دربارۀ ادبیات داستانی بعد از انقلاب است. بنا و ادعای نویسنده معرفی تام و تمام همۀ آثار نیست؛ چه بسیار از نویسندگان و آثار که یاد و نامشان در این پژوهش هست و چه تعداد که آثار و نامشان نیست. در این حوزه، کار بی کم و کاست از ضرورت های پژوهش است و بی تردید از عهدۀ کوشندگانی توانا و به پشتوانۀ وقت و هزینۀ مشخص برخواهد آمد. با این حساب، این پژوهش به بهانۀ این دو مسئله محدود نشده است و نویسنده سعی کرده به مهم ترین آثار داستانی نویسندگان مهاجر و دور از وطن دسترس یابد و چهرۀ تاریک - روشنی را از جریان های داستان نویسی نشان دهد.