کتاب کولی‌ها برنمی‌گردند اثر فاطمه حیدری نشر پیام چارسو

دانه‌ای برف نوک بینی‌اش نشست. دانه‌ی دیگر شاید روی گونه‌ی او که دیگر دیده نمی‌شد. یک لحظه تصویرش محو و لحظه‌ای دیگر به لکه‌ای سبز و سیاه و سرخِ چسبیده‌به‌زمین یخ‌زده تبدیل می‌شد. طنین سوت قطار و غریو بم و گنگ سازها مغزش را چنگ می‌زد. سر را بین دست‌هایش گرفت و روی دو زانو افتاد. داد زد. صداها در گوشش ماند. طعم خون در دهانش پیچید. ساکت شد. بادِ سرد وزیدن گرفت. از سوز خط خیس اشک‌، صورتش را قاچ‌قاچ حس کرد. لرزید. نفهمید سرما ناچارش کرد یا وحشت که بلند شد و برای آخرین بار دنبال‌ او چشم به اطراف چرخاند. ناامید و خمیده دنبال بقیه راه افتاد‌؛ مثل گربه‌ای ترسیده‌، آرام و بی‌صدا در سایه‌ی دیوارها. هنوز برف می‌بارید.