کتاب چگونه از آسیب رسانه‌ها در امان بمانیم؟ اثر موسسه مدرسه زندگی نشر هنوز

اخبار عمدتاً اتفاق‌های ناگوار را پوشش می‌‌دهند. رسانه‌‌ها توجه‌ ما را فقط به اتفاق‌های ناخوشایند و دردناک جلب می‌کنند؛ فقط لحظاتی ارزش خبری دارند که اوضاع‌واحوال حسابی به‌‌هم‌‌ریخته و درهم‌برهم است. وقتی از واژۀ «اخبار» استفاده می‌کنیم از فجایع و نابسامانی‌‌ها حرف می‌‌زنیم. ما اسیر این تصور غلط هستیم که اخبار رسانه‌‌ای همۀ رخدادها را پوشش می‌‌دهند در حالی که رسانه‌‌ها فقط آن دسته از اتفاق‌ها را به گوش ما می‌‌رسانند که از خطرناک بودن و ترسناک بودن دنیا حکایت دارند. خبرنگارها وقتی می‌‌گویند «امروز خبر خاصی نبود»، منظورشان این است که از صدقه سر تنبلی و بی‌‌حوصلگی‌‌شان چند ساعتی فرصت پیدا کرده‌‌ایم به حال خودمان باشیم و اندکی به اوضاع‌واحوال دنیا امیدوار بشویم.

اخبار مهم «واقعیت» را به ما نشان نمی‌‌دهند؛ آن‌ها منتخبی از اتفاق‌ها را با سوگیری به خورد ما می‌‌دهند تا ما به این نتیجه برسیم که وضع و حال دنیا حسابی خراب است. پُر بیراه نیست اگر بگوییم تصویری که رسانه‌‌ها از دنیای اطراف در ذهن ما می‌سازند مخدوش‌‌تر از تصویری است که انسان‌های قرون‌وسطا، که هرگز از قریۀ خود خارج نشده بودند، از دنیای بیرون داشتند.