کتاب یک گروه کوچک اثر جانت نیپ ریس نشر افراز

آن‌ها خود را ساکنان امپراتوریِ آسمان می‌پنداشتند و فرمانروای خود را «پسر بهشت» می‌نامیدند. هنگامی که مردمان سرزمین‌های اطراف را بدون تمدن می‌دیدند، خود را مردم برگزیده قلمداد می‌کردند، برگزیده نه از طرف خدایان بلکه به‌واسطه‌ی دانش و فرهنگ برتر خود. بیگانگان برایشان بربرهای بی‌تمدن بودند. سرزمین چین، زونگ‌گو یا مرکز کائنات نام داشت، قلمروی تابناک و مهد تمدن بشری.