کتاب وقتی خدا وارد می شود، مجعزه می شود اثر نیل دونالد والش نشر پندار تابان

کتابی که در دست دارید، چاپ مجدد کتابی است که من در سال ۲۰۰۱ تحت عنوان «لحظات متبرک» نوشتم. برای من غیر‌قابل تصور است که ده سال از انتشار اولیه‌ی این کتاب گذشته باشد. خوشحالم که ناشر کتاب تصمیم به چاپ مجدد آن گرفت، زیرا فکر نمی‌کنم پیام این کتاب چندان به گوش عموم رسیده باشد. آیا باور اینکه ما دهه‌ی اول قرن بیست و یکم را پشت سر گذاشته باشیم‌، برای شما هم به اندازه‌ی من سخت است؟ فکرش را بکنید. ده درصد کامل از صد سال آینده (یادتان باشد که ما در اواخر قرن بیستم به عنوان آینده درباره‌اش صحبت می‌کردیم) گذشته است! این یک بررسی بی‌اهمیت نیست. این بررسی برای ما روشن می‌کند که سال‌ها به‌سرعت می‌گذرند و هر یک از ما زمان محدودی را در اینجا در اختیار داریم و همین زمان محدود را هم فعالیت‌های هر چه بیشتر روزمره قورت می‌دهند، توجه کرده‌اید؟ تنها کاری که از دستمان برمی‌آید این است که موبایل‌هایمان را همراه خود زیر دوش نبریم (مبادا برای ده دقیقه‌ی سعادت‌بار در دسترس نباشیم). معمولاً لپ‌تاپ‌هایمان حتی قبل از اینکه لباس بپوشیم، روشن شده‌اند (بهتر است فوراً از خانه خارج شویم، چون کار زیاد داریم...) نتیجه‌ی این افزایش دیوانه‌وار در سرعتِ زندگی این شده که ما کار بیشتر انجام می‌دهیم، اما خودمان کم‌تر شده‌ایم. کم‌تر استراحت می‌کنیم، کم‌تر آسوده‌ایم، کم‌تر آرامش داریم، در حالی که برای مواجهه با تقاضاهای روزافزونی که از ما می‌شود، به آرامش درون بیشتری نیاز داریم. کم‌تر تمرکز داریم، کم‌تر نشاط داریم، کم‌تر به زندگی اعتماد داریم، در حالی که برای رویارویی با چالش‌های توسعه‌یافته‌ی روزمره به اعتماد درون بیشتری نیاز داریم. من در این باره خیلی فکر کرده‌ام. در این دوران تب‌کرده و بی‌قرار چه چیز می‌تواند اعتماد ما را نسبت به زندگی بیشتر کند؟ و چه چیز می‌تواند آرامش درون بیشتری به ما بدهد؟ شاید اینکه بدانیم ما در مواجهه با زندگی تنها نیستیم... -قسمتی از متن کتاب-