کتاب صوتی آواز فک ها اثر آندریا اسپالدینگ

کار تموم شده بود، پسرک روی اسکله‌ی کارخونه‌ی حلب‌سازی قایم شد و استراحت می‌کرد. پدرش به کمکش نیاز داشت و صداش زد: فین! فین! فین پشت بشکه بود. اون از صبح زود با پدرش ماهیگیری کرده بود و فقط می‌خواست کمی با فُک‌ها شنا کنه. پدر از اینکه فین جوابش رو نداد عصبانی شد و با خودش گفت: پسر تنبل! بعد خودش ماهی‌ها رو توی جعبه انداخت و توی آلونک حلب‌ها گذاشت. فین از روی اسکله شیرجه زد و به عمق آب رفت. از کنار صخره‌ها و سنگ‌ها رد شد و به غاری رسید که توش فٌک‌ها جمع می‌شدند. آب، سبز رنگ و سرد بود، فُک‌ها جادویی دوست‌های فین بودند و در حال شنا بودند. فین رسید و به یک فٌک دست تکون داد. پوتین‌ها و پیراهنش رو از تنش کَند و به داخل غار شیرجه زد.