کتاب عزادار اجیر اثر والاس شان نشر بیدگل

تلاشی که آدم‌ها می‌کنن فقط منو متعجب می‌کنه. پا شی، لباس بپوشی ــ به این آسونی‌ها نیست. خودتو سیر کنی، ظرف‌ها رو بشوری. ...

قضاوت‌تون کردم؟ قطعاً. معلومه که کردم، ولی مهم نیست. یه آد‌مهای آسون‌گیرتری می‌بخشن‌تون ــ متأسفانه شاید بعدِ مُردن، ولی...

بعدِ یه مدتی به این نتیجه رسیدم که هیچ امیدی نیست ــ برداشتِ مهمی بود که بهش رسیدم. من تو زندگیِ خودم به هیچ خوشبختی‌ای ...

می‌دونین، غمگین بودن یه‌جور زمینِ باتلاقیِ سرده که توش احساساتِ دیگه راه نداره رشد کنن.

بیرونِ پنجره ماه پُرنوره؛ اسب‌ها رو می‌بینیم که دارن تو چمن بازی می‌کنن و پرنده‌ها رو که دارن تو آسمونِ بالای سرِ اسب‌ها...

خب، نمی‌شه زبونِ بی‌صدا وجود داشته باشه؟ حتماً باید حرف بزنیم؟

کلی آدم دارن زیرِ یوغِ یه عده‌ی معدود زندگی می‌کنن ــ این قضیه یه روزی تموم می‌شه. من فکر می‌کنم تموم می‌شه. برا تو شوخی...

«من ارتباطِ تو با جامعه رو نمی‌فهمم. ارتباطِ تو با دنیاییو که توش زندگی می‌کنی نمی‌فهمم.» یه چیزیو می‌دونین؟ من ارتباطِ ...

دعا می‌کنم بمیرم، همه‌چی تیره‌وتاره، همه‌چی ــ تلخه. صداها وحشتناک‌اَن.

چه‌طور ممکن است آدمی چون من حتا بتواند ذره‌ای زندگی‌ای را تصور کند که او زیسته؟ نه امنیتی. نه امیدی. نه سرپناهی. نه درخت...

منظورم اینه که شما دارین توان‌تونو صرفِ تحسین کردن یا سرزنش کردنِ آدم‌ها می‌کنین و می‌گین کی بهتره کی بدتره ــ این‌وسط ح...

خدا تو آسمونش نیست. اوضاعِ دنیا هم کلاً روبه‌راه نیست.»