کتاب نامه به کودکی که هرگز زاده نشد اثر اوریانا فالاچی نشر مجید

مادر شدن قطعاً یکی از بهترین تجربه‌هایی است که هر زنی می‌تواند در طول زندگی خود تجربه کند. نامه به کودکی که هرگز زاده نشد روایتی است زیبا و دلنشین از گفت‌وگوهای یک مادر با جنینی که هیچ‌گاه فرصت زندگی در خارج از بدن را پیدا نمی‌کند. اوریانا فالاچی در این کتاب با بیانی زنانه به‌خوبی توانسته احساسات مادری چشم‌به‌راه را به تصویر بکشد.

کتاب نامه به کودکی که هرگز زاده نشد با عنوان اصلی Lettera a un bambino mai nato در سال 1975 به زبان ایتالیایی منتشر شد. فالاچی در این کتاب با استفاده از زاویه دید اول‌شخص احساسات زنانه را به زیبایی به تصویر کشیده است. تا سال 2007 بیش از چهار میلیون نسخه رسمی از این کتاب در سراسر دنیا به فروش رفته است. راوی به‌صورت تک‌گویی از احساسات خود و سختی‌هایی که در دنیا وجود دارد، سخن می‌گوید. از مشکلاتی که ممکن است با به‌دنیاآمدن برای فرزندش در طول زندگی ایجاد شود. این زن دچار یک درگیری ذهنی می‌شود که آیا کودک را به دنیا بیاورد و یا نه چه‌بسا فرزند در بزرگسالی از اینکه به دنیا آمده است، شکایت کند. نویسنده در این کتاب به‌صورت کامل از سقط جنین و افکار مادرانه می‌گوید که در عین علاقه عاشقانه به فرزند، دچار دوگانگی و شک می‌شود.

اوریانا فالاچی، روزنامه‌نگاری دغدغه‌مند

اوریانا فالاچی Oriana Fallaci  روزنامه‌نگار، نویسنده و منتقد ایتالیایی در سال 1929 در شهر فلورانس ایتالیا به دنیا آمد. او در طول زندگی ۷۷ساله ی خود اتفاقات متفاوتی را تجربه کرده است. او نه‌ساله بود که جنگ جهانی دوم آغاز شد. در همان سال‌ها فالاچی به‌واسطه پدر با سیاست و جنبش‌های زیرزمینی آشنا شد و همین امر سبب شد که در سن کم تبدیل به یک روزنامه‌نگار موفق شود. او در طول فعالیت‌های حرفه‌ای خود یک‌بار نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شد. آثار فالاچی در ایران از اواخر دهه چهل شمسی ترجمه شد. فالاچی از معدود روزنامه‌نگارانی است که مصاحبه‌های بی‌نظیری را در کارنامه خود دارد. در بیشتر آثار فالاچی، دغدغه‌ها و مشکلات زنان به‌صورت واضح بیان شده است. این نویسنده در 15 سپتامبر 2006 بر اثر بیماری سرطان درگذشت. از دیگر آثار شناخته‌شده‌ی این نویسنده می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• جنس ضعیف
• اگر خورشید بمیرد
• گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی

چرا باید کتاب نامه به کودکی که هرگز زاده نشد را خواند؟

اوریانا فالاچی به‌خاطر فعالیت‌های اجتماعی خود دارای دیدگاهی انتقادی به جایگاه زنان در جامعه و نقش تعیین شده برای آن‌ها دارد. او از زاویه‌ای به افکار و مشکلات زنان نگاه می‌کند که کمتر نویسنده‌ای به آن پرداخته است. در جامعه یکی از وظایف زنان را تولد فرزندان و بقای نسل می‌دانند؛ اما این نویسنده در کتاب نامه به کودکی که هرگز زاده نشد، این قاعده را زیر سؤال می‌برد و ما را با بعد جدیدی از افکار زنان آشنا می‌کند. در این کتاب با دغدغه‌های جدیدی از دنیای زنان مواجه می‌شویم. اینکه چرا ارزشمندی زنان در گرو بارداری و بزرگ کردن فرزند است. این کتاب با ترجمه‌های بسیار مختلفی در ایران منتشر شده است  که یکی از این ترجمه‌ها ترجمه‌ی غلامرضا امامی تبریزی است. این ترجمه را انتشارات مجید منتشر کرده است و نسخه الکترونیک آن را می‌توانید در همین صفحه در دسته‌بندی داستان و رمان ایتالیا دانلود کنید و بخوانید.

در بخشی از کتاب نامه به کودکی که هرگز زاده نشد می‌خوانیم

امشب وجودت را حس کردم به‌سان ذره‌ای از هستی که از هیچ پدیدآمده باشد. در آن تاریکی مطلق، با چشمانی باز، دراز کشیده بودم که ناگهان بارقه‌ای از حقیقت و یقین در وجودم جرقه زد. آری! تو بودی!

با اینکه خیلی چشم به راهت بودم؛ ولی هرگز آمادگی نداشتم از تو استقبال کنم. همیشه این سؤال لعنتی را با خودم یدک کشیده‌ام: شاید اصلاً دوست نداشته باشی که تو را به دنیا بیاورم؟ شاید بعد از تولد، روزی بر سرم فریاد بکشی که چه کسی گفته بود مرا به دنیا بیاوری؟ چرا باعث شدی من به وجود بیایم؟

زندگی کشمکشی است که هر روز تکرار می‌شود و بابت لحظات کوتاه شاد آن باید هزینه گزافی  بپردازی.

درد با ما زاده می‌شود، با ما بزرگ می‌شود و ما به آن عادت می‌کنیم مثل دست و پاهایمان که باید همیشه با ما باشند. واقعیت این است که من از مرگ هم نمی‌ترسم.

بعضی‌ها می‌گویند در ازل هیچ‌چیز نبود، جز آرامش مطلق و سکوتی عظیم آنگاه انفجاری رخ داد، زمین شکافته شد و به وجود آمد.

پیشنهادهایی برای دوستداران کتاب نامه به کودکی که هرگز زاده نشد

کتاب نامه به کودکی که هرگز زاده نشد از دغدغه‌های فکری و اجتماعی زنان برای ما می‌گوید. اگر از خواندن این کتاب لذت برده‌اید پیشنهاد می‌شود تا به عناوین زیر نیز سر بزنید:

• دوست داشتم کسی جایی منتظرم باشد اثر آنا گاوالدا
• اتاقی از آن خود اثر ویرجینیا وولف
• شوهر عزیز من اثر فریبا کلهر