فیدیبو نماینده قانونی نشر نیلوفر و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب اتاقی از آن خود

کتاب اتاقی از آن خود

نسخه الکترونیک کتاب اتاقی از آن خود به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب اتاقی از آن خود

چه کسی است که نام ویرجینیا وولف و این عبارت آشنایش را نشنیده باشد: اتاقی از آن خود. او با این کتاب، بیش از سایر آثارش درخشید و شناخته شد. این نوینسده زن ناآرام و رنجور در جستجوی اتاقی برای تنها ماندن و نوشتن، دست به نگارش این کتاب زد و پنجره ای تازه در برابر نویسندگان معاصر و مابعد خود گشود.

ادامه...
  • ناشر نشر نیلوفر
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 1.06 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۶۰ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب اتاقی از آن خود

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

سپاس

ترجمه اتاقی از آن خود، مانند خود کتاب، از سخنرانی آغاز شد و از جمع زنان. از نیره توکلی و شهلا اعزازی بسیار سپاسگزارم که از طرف گروه تخصصی مطالعات زنان انجمن جامعه شناسی ایران از من دعوت کردند تا در بیستم اسفند ماه ۱۳۸۱ در گردهمایی «ادبیات از نگاه زنان» سخنرانی کنم و نخستین جرقه های ترجمه این کتاب را زدند. همچنین از طوبی ساطعی متشکرم که شماره اول فصلنامه سمرقند را به ویرجینیا وولف اختصاص داد و بر چاپ سخنرانی من و فصلی از اتاقی از آن خود پای فشرد.
اما ترجمه این کتاب را بویژه مدیون دوستی و همکاری دو زن پُرکار و فرهیخته هستم. فرزانه فرحزاد نه تنها استاد من در ترجمه بود، بلکه تکیه گاه من در هر قدم و هر لحظه زندگی بوده و هست. نخستین ویرایشِ ترجمه من به عهده او بود که، مطابق معمول، لابه لای پختن شام، جواب دادن به تلفن، سر و کله زدن با بچه ها، انجام کارهای نوشتنی و خواندنیِ خودش و... با گشاده رویی و سخاوت تمام انجام داد، که البته این خود کنایه ای قابل تامل و متناسب با ترجمه اتاقی از آن خود است. و مژده دقیقی که با پیشنهاد ترجمه این کتاب اولین سنگ این بنا را گذاشت و قول ویرایش نهایی و ارتباط با ناشر را به من داد و الحق تا به آخر کنار من و کتاب ماند و بار اصلی ویرایش و چاپ این کتاب را به عهده گرفت. اگرچه وجود پست رایانه ای ارتباط از راه دور را آسان کرد، اما کنار آمدن با تاخیرها و بدقولیهای من کار آسانی نبود. از این گذشته، نگاه تیزبین او پیوسته مرا وادار به تحقیق و جستجو و دقت بیشتر و پرثمرتر می کرد. خدمت او به من و به این کتاب غیر قابل جبران است.
خلاصه اینکه ترجمه اتاقی از آن خود ثمره دوستی و همکاری زنان است و این خود مهمترین و زیباترین وجه کتابی است که پیش رو دارید.
صفورا نوربخش
اسفند ۱۳۸۲
دانشگاه مریلند، کالج پارک

پیشگفتار مترجم

اتاقی از آن خود از سخنرانی تا کتاب
«خانم ویرجینیا وولف روز شنبه بیست اکتبر به دیدن ما آمدند و در تالار کالج درباره «زن و داستان» سخنرانی کردند. دلیل اینکه تعداد زنانِ رمان نویس تاکنون کم بوده به طور کلی ساختار خانه و خانواده است؛ نوشتن در اتاق نشیمن آسان نبوده و نیست. اکنون که زنان قلم به دست گرفته اند و می نویسند (در ضمن، خانم وولف مخاطبان خود را به نوشتن ترغیب کرد و از آنان خواست نوشته های خود را به انتشارات هوگارت(۱) بفرستند تا برای انتشار ارزیابی شوند) نباید سعی کنند تا خود را با معیارهای ادبی متداول، که به احتمال قوی مردانه است، منطبق کنند. بلکه باید معیارهای دیگری از آنِ خود فراهم کنند؛ باید زبان را بازسازی کنند تا سیالتر شود و قابلیت آن را داشته باشد که با ظرفیت بیشتری به کار گرفته شود. سخنرانی جالب و بی نظیری بود و ما از خانم وولف بسیار سپاسگزاریم که تشریف آوردند؛ همین طور از خانم استراچی(۲) که قبول زحمت کردند و اداره سخنرانی را به عهده گرفتند.»(۳)
«با ملایمت به آنها گفتم که شراب بنوشند و اتاقی از آن خود داشته باشند.»(۴)
متن سخنرانیهای ویرجینیا وولف در دو کالج نیوهام و گرتن ــ که به تازگی در کیمبریج به زنان دانشجو اختصاص یافته بودند ــ در دست نیست. اما با توجه به گزارش بالا که یکی از دانشجویان در این زمینه نوشته، می توان نتیجه گرفت نطفه استدلالی که ویرجینیا وولف مدتی بعد در کتاب اتاقی از آن خود به تفصیل به آن پرداخت در همین سخنرانیها بسته شده است. نکته جالبتر این است که ارتباط سخنرانیها با کتاب اتاقی از آن خود تنها به متن سخنرانیها محدود نیست. برای ویرجینیا وولف، همان گونه که در آغاز کتاب اتاقی از آن خود یادآور می شود، واقعیت، داستان و حقیقت همواره در تبادل هستند و وجود هر یک به دو تای دیگر وابسته است. بنابراین واقعیتِ تجربه ویرجینیا وولف در دیدار او از کیمبریج و دو کالج دخترانه آن به داستانی بدل می شود تا ابزار بهتر و گویاتری برای بیان این حقیقت باشد که تقسیم ثروت و علم بین زن و مرد هرگز برابر نبوده و زنان پیوسته مورد تبعیض بوده اند و هستند.
به هر حال، پس از ایراد این سخنرانیها در بیست اکتبر ۱۹۲۸ در کالج نیوهام و در ۲۶ اکتبر ۱۹۲۸ در کالج گرتن، موضوع آنها ــ «زن و داستان» ــ ذهن وولف را رها نمی کند و تا پایان سال مقاله ای با همین عنوانِ «زن و داستان» می نویسد و برای مجله ادبی معتبر فوروم(۵) در نیویورک می فرستد. مقاله در مارس ۱۹۲۹ به چاپ می رسد. اگرچه مقاله «زن و داستان» آن قدر طولانی نیست که بتواند متن سخنرانی باشد، احتمالاً به متن سخنرانیهای وولف بسیار نزدیک است. این مقاله طبق سنت کیمبریج با ابهاماتی پیرامون عنوان آن آغاز می شود. گذشته، حال و آینده زن و داستان به اختصار بررسی می شود و در این میان وولف چارچوب نقد ادبیات زنان را به طور گذرا مطرح می کند.
وولف سه ماه وقت صرف تصحیح نوشته هایش می کند و در این بین عنوان کتاب را از «زن و داستان» به «اتاقی از آن خود» تغییر می دهد و سرآغازی جدید برای کتاب می نویسد. اتاقی از آن خود سرانجام در ۲۱ اکتبر ۱۹۲۹، یک سال پس از ایراد سخنرانیها، منتشر می شود. (۶)
در اوایل سال ۱۹۲۹، وولف پس از سفری کوتاه به برلین در بستر بیماری می افتد و تا شش هفته قادر نیست چیزی بنویسد. از دفترچه خاطراتش پیداست که قصد دارد نوشتن رمان امواج(۷) را شروع کند، اما موضوع «زن و داستان» بعد از گذشتن چهار ماه از ایراد سخنرانیها و سه ماه از نوشتن مقاله هنوز هم رهایش نمی کند و دیگر به این نتیجه رسیده که باید آن را با شکل و سبکی نو ــ «نیمی محاوره و نیمی گفتگوی درونی» ــ بازنویسی کند. (۸)
کتاب در بستر بیماری در ذهن وولف شکل می گیرد و به محض آنکه می تواند قلم بر کاغذ بگذارد، به سرعت در عرض یک ماه نوشته می شود. «با چنان سرعتی می نوشتم که وقتی قلم به دست می گرفتم مثل بطری آبی بودم که سر و ته شده باشد. با نهایت سرعتی که می توانستم می نوشتم؛ بیش از حد سریع، چون حالا برای تصحیح آن نوشته ها باید زحمت بکشم؛ اما این روش به آدم آزادی می دهد و اجازه می دهد از فکری به فکر دیگر بپرد.»(۹)
اگرچه مقاله «زن و داستان» و کتاب اتاقی از آن خود موضوع واحدی را دنبال می کنند و به نتایج مشابهی می رسند، تفاوتهای بسیاری با هم دارند. گذشته از این نکته بدیهی که آنچه در کتاب قابل بسط است در مقاله امکان بسط ندارد، تفاوت اصلی این دو نوشته در شاخ و برگ دادن به موضوع نیست، بلکه در فضایی است که دو راوی از دو دیدگاه متفاوت ایجاد می کنند. دیدگاه اول دیدگاه مقاله نویس وابسته به سنت، جدی و آکادمیک است که بحث خود را با به کار گرفتن روش استدلالی رایج آغاز می کند. دلیل و برهان می آورد، بر واقعیات تکیه می کند و نتیجه گیری می کند. دیدگاه دوم، که دیدگاه کتاب اتاقی از آن خود است، دیدگاه مقاله نویس خلاق، نوآور و اهل بازی و طنز است که با هزار طعنه و ترفند سنت را به بازی می گیرد، مخاطب را همدست خود می کند، و واقعیت را با خیال می آمیزد تا استدلال خود را به موثرترین شیوه ممکن ارائه دهد.
بررسی اتاقی از آن خود در ژانر ادبی مقاله از اهمیت آن به عنوان یک متن فمینیستی نمی کاهد، بلکه، به عکس، یادآور می شود که موفقیت این نوشته، با توجه به موضوع بسیار حساس و بحث انگیز جنسیت خصوصا در اوایل قرن بیستم، حاکی از مهارت نویسنده ای است که قادر است مرزهای تعریف شده و تثبیت شده را در هم بشکند و اصول نگارش را از نو و مطابق با اهداف خود بازآفرینی کند.
«زن و داستان»، مقاله ای که وولف برای فوروم می نویسد، بخش عمده چارچوب کتاب اتاقی از آن خود را در بر دارد: گمنامی زنان، تاریخ ادبیات زنان، تاثیر سبک و ارزشهای مردانه در نوشته های زنان، خشم و نفرت و مخاطرات آن برای هنرمند، تحلیل رمان به منزله ژانر اصلی نوشتار زنان، پیش بینی آینده زن و داستان با توجه به آزادیهای تازه یافته زنان در اوایل قرن بیستم، تاکید بر وجوه مادی زندگی و تاثیر آن بر نویسندگی زنان، و بالاخره امید به پیدایش داستانی شعرگونه و سبکی که به نوشتار زنانه نزدیکتر باشد. وولف در اتاقی از آن خود از نظر موضوعی تنها در چند مورد عمده ــ موقعیت زنان در آکسبریج و مقایسه آن با موقعیت مردان، خشم مردان، ذهنیت دوجنسی ــ بر مقاله اولیه می افزاید.
اما مقاله «زن و داستان» از نظر شیوه نگارش ارتباط بسیار ناچیزی با اتاقی از آن خود دارد. حال که وولف، پس از ایراد دو سخنرانی و نوشتن یک مقاله، چارچوب استدلال خود را یافته، و آن را تا حدودی پرورانده، می تواند توجه خود را به طور کامل به شیوه نگارش معطوف کند. چگونه می توان استدلالی بسیار ناخوشایند را در قالبی عنوان کرد که نه تنها زیاد برخورنده نباشد، بلکه خواندنی و جذاب و متنوع باشد و بتواند مخاطبان بسیاری را درگیر کند؟ پاسخ وولف به دگرگون کردن ژانر مقاله و مقاله نویسی منجر می شود. کتاب را با امّا آغاز می کند، یعنی از وسط بحث، و موضوع را از نقطه نظر خواننده و نقد او شروع می کند؛ به عبارتی خواننده را مقدم بر خود قرار می دهد. به جای آنکه از ابهام عنوان کم کند، به آن می افزاید. اعتبار سنت مقاله نویسی را، که ضمنا در زمان وولف سنتی کاملاً مردانه است، به بازی می گیرد و اعتبار خود را با تواضع و زیرکی بر تجربیات و معلومات و احساسات فردی بنا می کند. راوی ای خلق می کند جدا از نویسنده و، در عین حال، پنهان و بی نام و نشان، که بتواند به راحتی با مخاطب خود رابطه برقرار کند و از همدرد خود دوست صمیمی بسازد و از بیگانه با خود دلسوز و غمخوار. تکلیف کسانی را که بخواهند علنا دشمنی و زن ستیزی کنند در طعنه ها و طنزها و هجوهای راوی قبلاً روشن کرده است. واقعیت را عنوان می کند، اما آمیخته به خیال و داستان سرایی. حقیقت را می گوید، اما در قالبی داستانی و سیال که به سادگی قابل طبقه بندی و رد یا قبول نیست. از زبانی محاوره ای استفاده می کند و رشته افکار راوی را با تمام تداعیها، مکثها، از هم گسیختنها و دوباره از سرگرفتنها بازگو می کند تا مخاطب را با او، که گویی صمیمانه درددل می کند، همراه سازد.
اهمیت استراتژی نگارشیِ اتاقی از آن خود تا به آنجاست که این کتاب هنوز هم در کلاسهای آیین نگارش و فن بیان در سطوح متفاوت دانشگاهی تدریس می شود. اما از آن مهمتر اهمیت این کتاب در ایجاد سبک جدیدی در مقاله نویسی است. از میان نویسندگان مدرنیستِ انگلیسی زبان، تنها وولف است که ویژگیهای نثر مدرنیستی را در مقاله نویسی تجربه می کند. مقاله نویس مدرنیست دیگر صرفا نگران ارائه دلیل و برهان کافی و قابل قبول با تکیه بر حقیقتی واحد و عینی نیست، بلکه بیشتر در صدد نشان دادن رابطه پیچیده منِ «داستانیِ» حاضر در متن با مخاطب و موضوع است برای تبیین حقایقی تودرتو. این استراتژی بسیار نوین و افراطی قدرت و اعتبار «منِ» سنتیِ عالم و دانشمند را کاملاً تحت الشعاع قرار می دهد، نثر را از قالب خشک و یک بُعدی رها می کند و به آن امکان سیلان و حرکت داستانی می بخشد.
اما وجه انقلابی اتاقی از آن خود تنها در شیوه نگارش و نثر مدرنیست آن خلاصه نمی شود. وولف در اتاقی از آن خود مبتکر یک تفکر فمینیستی است، تفکری که محور اصلی آن زن و تبعیض جنسیتی است که حضور او را در کل دانش بشر، و بویژه در ادبیات، رقم می زند. رابطه وولف و اتاقی از آن خود با تفکر و جنبش فمینیسم چیست؟ این رابطه چگونه شکل می گیرد و به کجا منتهی می شود؟
کلمه فمینیست نخستین بار در ۲۷ آوریل ۱۸۹۵ در مجله آتِنیوم(۱۰) در نقد کتابی مطرح شد، در تعریف زنی «که قابلیت جنگیدن برای کسب استقلال خود را دارد.» سال ۱۸۹۵ زمان اوج مبارزات زنان اروپایی و امریکایی برای کسب حق رای است و جسارت زنان فعال در این مبارزه ــ که از تحصن و انداختن خود زیر چرخ کالسکه سیاستمداران و زندانی شدن واهمه ای نداشتند ــ عامه مردم را به وحشت انداخته بود. در نتیجه، کلمه فمینیست از بدو ورود به دایره لغات، حرکتی افراطی، سنت ستیز و دردسرآفرین را تداعی می کرد و در نتیجه زنانی که با این حرکت و با این کلمه شناخته می شدند بلافاصله در اقلیتی محکوم قرار می گرفتند.
ویرجینیا وولف در آن زمان، یعنی در زمان پیدایش کلمه فمینیست، سیزده ساله بود. در سال ۱۹۱۸، که زنان انگلیسی سرانجام صاحب حق رای شدند، ویرجینیا وولف ۳۶ سال داشت. و در سال ۱۹۳۰، یعنی یک سال پس از انتشار اتاقی از آن خود، که زنان انگلیسی به طور کامل از حق اشتغال برخوردار شدند، وولف زنی ۴۸ ساله بود. اگرچه هیچ یک از اعضای خانواده وولف به طور مستقیم در فعالیتهای فمینیستی شرکت نداشتند، اولویت مسئله زن در رابطه با حق رای، حق تحصیل دانشگاهی و حق کار هم اولویت زمانه وولف بود و هم اولویتی شخصی.
ویرجینیا وولف از یک طرف در خانواده ای کاملاً پدرسالار به دنیا آمده بود که به تمام کلیشه های جنسیتی عهد ویکتوریای انگلستان مو به مو باور داشت و، از طرف دیگر، خانواده او از امتیازات طبقه مرفه تحصیل کرده بهره مند بود که دامنه آن، چه مستقیم و چه غیرمستقیم، دختران خانواده را هم در برمی گرفت. مثلاً وولف، با آنکه به مدرسه نمی رفت (این امتیاز ویژه پسرهای خانواده بود) می توانست تحت نظارت پدر و مادر خود تحصیل کند و بعدها با استفاده از کتابخانه شخصی پدر (لسلی استیون(۱۱)، منتقد و تاریخ نویس) و معلمهای خصوصی به مطالعات خود ادامه دهد. اما انتظار خانواده از ویرجینیا و خواهرش، مانند انتظار جامعه از تمام دختران نجیب زاده و تحصیل کرده، این بود که پس از ورود به جامعه مرفه و اشرافی بتوانند ازدواج مناسبی بکنند و مسئولیت همسری و مادری را به عهده بگیرند.
روحیه متفکر و حساس وولف از همان سالهای اول عمر با این الگوها در تضاد بود. وولف از جوانی رویای نویسندگی در سر داشت و به همین دلیل همیشه به دنبال استقلال مادی و معنوی بود. اما از آنجا که ویرجینیا دختری انقلابی و شورشی نبود، استقلال تدریجی او به عنوان زن نویسنده و متفکر مدیون عوامل پیش بینی نشده ای بود.
ویرجینیا در ۲۲ سالگی، پس از مرگ پدرش لسلی استیون و یافتن امکان فرار از زیر سلطه برادر ناتنی اش جورج داک وُرت(۱۲) که او را مورد تعرض جنسی قرار می داد، آزادی منحصر به فرد و تازه ای را تجربه کرد. خواهران استیون در خانه جدید خود در بلومزبری(۱۳) به تدریج با دوستان و همکلاسان آکسفوردیِ برادرشان توبی آشنا شدند و آزادانه تا نیمه های شب با این مردان جوان روشنفکر به بحث و تبادل نظر پرداختند. در این جلسات، از قراردادهای اجتماعی حاکم خبری نبود. قدرت تفکر و استدلال اهمیت بیشتری داشت تا سر و وضع و آداب معاشرت و رفتار جنسیتی مناسب. به علاوه، ویرجینیا در کنار خواهرش ونسا و برادرش توبی امکان سفر و سیاحت و کسب تجربه داشت.
استقلال مالی ویرجینیا در این دوران، که هنوز بازار کار به روی زنان بسته بود و او حرفه نویسندگی را به طور جدی آغاز نکرده بود، مدیون ارثیه ای بود که به تدریج از ۲۲ تا ۲۷ سالگی به او رسید: ابتدا در سال ۱۹۰۴ مبلغ مختصری از پدرش به ارث برد. سپس در سال ۱۹۰۶ ارثیه قابل توجه تری از ناحیه برادرش توبی به او رسید که ناگهان به بیماری حصبه درگذشته بود؛ و سرانجام ارثیه عمه اش کارولاین امیلیا استیون(۱۴) در سال ۱۹۰۹ که روایت داستانی آن در اتاقی از آن خود ظاهر می شود.
ویرجینیا وولف هم از محدودیتهای جنسیتی خود در جامعه انگلستان عصر ویکتوریا آگاه بود و هم از امتیازاتی که طبقه اجتماعی او و تصادفات زندگی در اختیارش گذاشته بود. این آگاهی در پرتو رشد آگاهی فمینیستی و جنبش زنان در اوایل قرن بیستم به مرور در ویرجینیا وولف پخته شد و در نوشته های داستانی و غیرداستانی او شکل گرفت. ویرجینیا وولف در سال ۱۹۱۰، یعنی در ۲۸ سالگی، برای مدت کوتاهی داوطلبانه برای جنبش حق رای زنان فعالیت کرد و تا پایان عمر رابطه خود را با جنبش زنان، کالج های زنان و انجمنهای متعدد زنان، که بسیاری از آنها را دوستان و اقوامش سرپرستی می کردند، حفظ کرد. ولی خدمت اصلی و غیرقابل انکار او به جنبش زنان و فمینیسم در بنیان گذاشتن استدلال، تفکر و نقد فمینیستی در کتابهای اتاقی از آن خود و سه گینی(۱۵) است.
در عین حال، وولف از کلمه «فمینیست» به منزله برچسبی که بدفهمیها و کج فهمیهای خواسته و ناخواسته زیادی به دنبال داشت بیزار بود و در طول عمر خود رابطه دوگانه ای را با آن حفظ کرد. این بدفهمیها و کج فهمیها تنها زاده تفکر حاکم بر جامعه زن ستیز عصر ویکتوریا نبود، بلکه ناشی از تعاریف ساده انگارانه و محدودکننده ای نیز بود که زنان فعّال و دختران تحصیل کرده عصر وولف به آنها اعتقاد داشتند. برای بسیاری از زنان انگلیسی، به دست آوردن حق رای در سال ۱۹۱۸ و کسب حق اشتغال کامل تا پایان سال ۱۹۳۰ به معنی پایان فمینیسم بود. اما آزادی و استقلال زن برای وولف مفهومی بسیار پیچیده تر و پیشروتر داشت. در اتاقی از آن خود و سپس در سه گینی، وولف رابطه زن را با نظام پدرسالار در اشکال متفاوت آن بررسی می کند و به این نتیجه می رسد که تغییر اساسی و زیربنایی این نظام لازمه آزادی و استقلال زن است. پذیرفتن چنین تفکر و تفسیری درباره فمینیسم در عصر وولف بسیار دشوار بود ــ و چه بسا در عصر ما نیز هنوز دشوار باشد.
نگارش اتاقی از آن خود در ۴۷ سالگی، و سه گینی در ۵۸ سالگی ــ هنگامی که وولف دیگر نویسنده مشهوری بود و فروش کتابهایش سود سرشاری به همراه داشت ــ حاکی از اعتقاد راسخ او به نگرش فمینیستی و جسارت او در مواجهه با سیل انتقادات و کج فهمیهایی است که انتشار هر دو این کتابها در پی داشت. وولف واکنش نسبت به اتاقی از آن خود را با تیزبینی چنین پیش بینی می کند: «به من به عنوان فمینیست حمله خواهند کرد و مرا تلویحا هم جنس باز خواهند خواند. می ترسم آن را جدی نگیرند... با خودم می گویم مهم نیست، اشکالی ندارد. اما من آن را با عشق و اعتقاد نوشتم...»(۱۶)
اتاقی از آن خود سرآغاز یک جریان فکری بسیار انقلابی است که به طور کلی نظریه پردازی فمینیسم و به طور خاص نقد ادبی فمینیسم را شکل می دهد. اگرچه مسئله زن و محرومیتهای فردی و اجتماعی او پیش از وولف و طی قرون متمادی مطرح می شود، وولف اولین کسی است که محرومیتهای زن و مشکلات او را در تقابل با گفتمانهای غالب و پیش فرضها بررسی می کند. وولف و اتاقی از آن خود مرحله ای تازه از فمینیسم را آغاز می کنند. در مرحله نخستِ فمینیسم، مری ولستون کرافت(۱۷)، نویسنده کتاب احقاق حقوق زن(۱۸)، و زنان مدافع حقوق زن پیش از وولف و پس از او امکان تحصیل، مالکیت، داشتن حق رای و بسیاری امکانات اجتماعی و فردی دیگر را برای زنان فراهم می کنند. در مرحله دوم، آفرا بن(۱۹)، مری ولستون کرافت شِلی، خواهران برونته، جین آستن، جورج الیوت و نویسندگان و مترجمان زنِ قرنهای هفده، هجده و نوزده نه تنها زن را به عنوان نویسنده حرفه ای وارد عرصه ادبیات می کنند ــ زنی که در ازای نوشتن صاحب درآمدی هرچند ناچیز می شود ــ بلکه دیدگاه زن و ارزشهای متفاوت او را در نوشته ها و داستانهای خود ثبت می کنند. در مرحله سوم، وولف، و با اندکی فاصله دوبوار، انقلابی را آغاز می کنند که زنان متفکر، منتقد و نظریه پردازِ پس از آن دو به ثمر می رسانند. این انقلاب، که نقد فمینیستی نام دارد، بررسی و شناخت تاریخی و اجتماعی حرکت زن است به منزله یک جریان فکری موجه در تضاد با گفتمانهای غالبِ مردمَدار، و نشان دادن حضورِ نادیده گرفته شده زن و نقطه نظر پنهان و حذف شده او که لاجرم اعتبار تمامی دانش مردمَدار را به چالش می گیرد. نقد فمینیستی به تدریج در همه عرصه های علم رخنه می کند و به بازبینی و بازنویسی رشته های گوناگون دانش می پردازد تا فضایی برای زن و دیدگاه او به وجود بیاورد. این سه مرحله هم در یک روال خطی یکی پس از دیگری به وجود آمده اند، و هم در دوره های متفاوت، به ویژه در قرن بیستم، با هم و در کنار هم رشد کرده اند.
رابطه وولف و خصوصا کتاب او، اتاقی از آن خود، با نقد فمینیستی رابطه ای کاملاً دوسویه است. به کلام دیگر، وولف از یک طرف نقد فمینیستی را تعریف می کند و به آن شکل می دهد و، از طرف دیگر، نقد فمینیستی وولف را در مقام نویسنده ای فمینیست از نو تعریف می کند و او را در جایگاهی بسیار رفیع و معتبر قرار می دهد.
مطرح شدن نقد فمینیستی به عنوان نگرشی موجه و آکادمیک در دهه ۱۹۷۰ در امریکا با مطرح شدن وولف و به ویژه اتاقی از آن خود همراه است. مشکل بتوان نقدی فمینیستی از آن دوران یافت که نقل قولی از اتاقی از آن خود نداشته باشد. اما در میان پژوهشگران فمینیست اِلین شوالتر با انتشار کتاب ادبیاتی از آنِ خودشان(۲۰) در ۱۹۷۷، ساندرا گیلبرت و سوزان گابر با انتشار کتاب زن دیوانه در اتاق زیر شیروانی(۲۱) در ۱۹۷۹، و جین مارکوس با انتشار مجموعه مقالات فمینیستی جدید درباره ویرجینیا وولف(۲۲) در ۱۹۸۱ نقش عمده ای در معرفی و بازنگری آرای وولف داشتند. با این حال، رابطه وولف و نقد فمینیستی رابطه پرنشیب و فرازی بوده است. از یک طرف، چارچوب اصلی نقد فمینیستی تا حد زیادی مدیون وولف و اتاقی از آن خود است و، از طرف دیگر، با شکل گیری نقد فمینیستی تفکر و استدلال مولف نیز در بوته نقد قرار می گیرد. به طور کلی، نقد فمینیستی دهه ۱۹۷۰ دو مشکل اساسی را در وولف و اتاقی از آن خود شناسایی می کند. نخست اینکه وولف از طبقه مرفه و روشنفکر، و در نتیجه نخبه گراست. به عبارت دیگر، وولف به عامه زنان توجه نمی کند و توجه اش تنها معطوف به زن نابغه، زن نویسنده و زن هنرمند است. دوم اینکه فصل ششم کتاب وولف، که در آن به مفهوم دوجنسی بودن هنرمند می پردازد و تصویر زن و مردی را ترسیم می کند که با هم سوار تاکسی می شوند، فصلهای پیشین را، که در آنها تاکید بر تفاوت زن و بیگانگی او با نظام حاکم است، نقض می کند.
در این میان، جین مارکوس تنها پژوهشگری است که از ابتدا بر اهمیت وولف در نقد فمینیستی اصرار می ورزد. به اعتقاد او، «اتاقی از آن خود نخستین متن مدرن نقد فمینیستی است؛ الگویی هم نظری و هم عملی از نقد فمینیستیِ سوسیالیستی.»(۲۳) مارکوس به جای وولفِ با اتیکت، نیمه اشرافی، مجنون، مغرور و غافل از واقعیتِ بلومزبری ــ چهره ای که زندگینامه نویس رسمی وولف، یعنی خواهرزاده اش کوئینتن بل(۲۴)، ترسیم می کند ــ وولفِ سیاسی، سرسخت، و مبارزی را معرفی می کند که با احاطه کامل به فنون بیان و ادبیات معاصر خود نه تنها انقلابی در نگرش نقد به وجود می آورد، بلکه در نهضت ادبیات مدرنیستی نیز سهم بسزایی دارد. مارکوس تناقضهای اتاقی از آن خود را ناشی از عدم توجه خوانندگان آن به طعنه ها، ظرایف زبانی و فنون بیان مولف می داند و با تاکید بر آگاهی وولف به طبقه اجتماعی و تاثیر آن بر رشد فردی، او را از اتهام نخبه گرایی تبرئه می کند.
در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، کتابها و مقالات متعددی درباره وولف و رابطه او با مدرنیسم، پسامدرنیسم و فمینیسم نوشته شد که به تدریج هم تصویر متعادلتر و واقع بینانه تری از وولف ارائه داد، و هم اهمیت سبک و بینش وولف را در ادبیات و نقد فمینیستی تثبیت کرد. در سال ۱۹۹۲، بت بوهم در مقاله «واقعیت، داستان و فراداستان»(۲۵) می نویسد، تعجب آور نیست که ۶۲ سال بعد از انتشار کتاب اتاقی از آن خود قفسه های خالیِ وولف از کتابهای زنان پر شده است. اما جای بسی شگفتی است که اتاقی از آن خود هنوز هم قفسه های کتابفروشیهای دانشگاهی را اشغال کرده و اثر وولف در کلاسهای متعدد و گوناگون در سطوح مختلف دانشگاهی تدریس می شود.

نظرات کاربران درباره کتاب اتاقی از آن خود

یادمون نره از فیدیبو تشکر کنیم که هر روز صبح ما را غافلگیر میکنه
در 1 سال پیش توسط سیمین ورسه
اقایون و خانما همه این کتابو باید بخونن.شناخت بهتری نسبت به زن و زن های زندگیشون پیدا میکنن.و ختی باعث میشه مردها هم تعریف بهتری از خودشون بدن.نه اینکه کتابی باشه درمورد خصوصیات زن.بلکه کتابیه درمورد اینکه زنها با چه شرایطی جایگاه الانشونو دارن.
در 1 سال پیش توسط zahra pm
خوب هیچ نمونه ای از متن خود کتاب نیست ، فقط مقدمه مترجم و پیشکفتار هست. وقتی حتی نمیشه دید مترجم چطور ترجمه کرده چطور بخریم
در 1 سال پیش توسط لیلی.ص
ممنون فیدیبو، ما را از حسرت.کتاب خوب در آوردی
در 1 سال پیش توسط سحر ادیب
فیدیبو جان خیلییییی ممنونم چون من دقیقا این کتابو میخواستم بخرم😍😍😍
در 1 سال پیش توسط ema...min
ای وای باز من دیر رسیدم 😰😰😰😰😰🤦🏼‍♀️🤦🏼‍♀️🤦🏼‍♀️🤦🏼‍♀️🤦🏼‍♀️
در 1 سال پیش توسط سارا گلیزه
من سالها پیش این کتاب رو خوندم کلا دیدگاهم رو به زندگی تغییر داد.عالی بود بخونیدش
در 1 سال پیش توسط nooshin motamedi
چرا نمونه اش اینجوری بود فقط پیش گفتارش بود
در 1 سال پیش توسط naf...iri
نگاه متفاوتی داد بهم، دوسش داشتم
در 2 سال پیش توسط سامان غلامی
ویرجینیا وولف 👌
در 1 ماه پیش توسط galile