کتاب مانفرد اثر لرد بایرون نشر نی

خواب‌های من، اگر خوابی در کار باشد، خواب نیست؛ بلکه ادامه‌ی افکار آزارنده‌ای است که در برابرشان تاب ایستادگی ندارم. در دلم همواره شب‌زنده‌داری به پاست، و این چشم‌ها بسته نمی‌شوند، مگر آن‌که به درون باز شوند، و من باز نفس می‌کشم و سر و شکل زندگان دارم. اما اندوه آموزگار خردمندان است. غمْ خود دانشی است؛ آنان که بیش‌تر می‌دانند ناگزیر باید بیش‌تر بر حقیقت مرگبار سوگواری کنند. درخت دانش بار زندگی نمی‌دهد. فلسفه و علم، علوم غریبه، و تمام دانش‌های جهان را آزموده‌ام، و در من نیرویی هست که تمام این‌ها را به فرمان خویش درآورده است، اما هیچ‌یک کمکی به من نکردند. من به مردمان نیکی کرده‌ام، و حتا بین مردمان نیکی نیز دیده‌ام، اما بی‌فایده بوده است. دشمنانی داشته‌ام که هیچ‌یک بر من چیره نشدند و بسیاری از آنان در برابرم به خاک افتادند، اما این نیز بی‌ثمر بوده است. نیکی و بدی، زندگی، قدرت، شهوات، و تمام ویژگی‌هایی که در دیگران می‌بینم، همه از پس آن ساعت شوم برایم همچون باران بر شوره‌زار بوده است. من هیچ هراسی ندارم، و سنگینی این طلسم را حس می‌کنم که هیچ ترس طبیعی، هیچ دلشوره‌ای به‌خاطر امید و آرزویی، و هیچ عشق پنهانی به هر آن‌چه زمینی است نداشته باشم. اکنون به کار خود بپردازم. ای کارگزاران مرموز! ای ارواح جهان بی‌انتها، که من در تاریکی و روشنایی به دنبال‌تان گشته‌ام!