آفتابخستگان، فیلمی که کارگردانش آن را به تمام بازماندگان انقلابها تقدیم میکند، یکی از نقاط اوج حرفهای نیکیتا میخالکوف است که جوایز متعددی، ازجمله جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره کان و اسکار بهترین فیلم خارجی را در سال ۱۹۹۴ برای وی به ارمغان آورد.
این اثر، با استفاده از لحنی پرنشاط و طنزآلود، که برگرفته از فرهنگ روسی است، تماشاگر را چنان مسحور میکند که وجه تراژیک و بیرحمانه آن در ذهن تکاندهندهتر مینماید. دنیای آدمهایی فروریخته و در دنیایی که بهجای آن نشسته دیگر جایی برای آدمهای پیشین پیشبینی نشده است و پس از چندی این دنیای تازه نیز فرو میپاشد و روابط انسانها در میانه این تحولات چنان درهم میپیچد که سرانجامی جز فاجعه درپی نخواهد داشت.