کتاب تاریخ برای فردا اثر رومن کرزناریک نشر پندار تابان

بینش‌های برآمده از تاریخ گنجینه‌ی مشترک بشر در آینده‌اند. ما در عصر حکمرانی زمان حال زندگی می‌کنیم و نقش هدایت‌گر تجربه‌ها‌ی اندوخته‌ در یافتن راه آینده اعتبار و ارزش خود را از دست داده است. بشر که با چالش‌های قرن بیست‌و‌یکم از تهدید فروپاشی زیست‌محیطی و نابرابری روبه‌رشد ثروت تا خطر هوش مصنوعی و مهندسی ژنتیک رویارو است، نمی‌تواند از ذخیره‌ی بی‌کران خِرَد که نسل‌اندرنسل از نیاکانش به ارث برده بهره ببرد. حالا نیاز مبرم داریم به گذشته بنگریم تا مسیری برای آینده طراحی کنیم.

حکمرانی ستیزه‌جویانه‌ی زمان حال بر حیات اجتماعی مدام بیشتر می‌شود. بیشتر سیاست‌مداران چنان درگیر پاسخ‌گویی به تیترهای روز یا پیروی از جدیدترین ترندهای سیاسی‌اند که لحظه‌ای درنگ نمی‌کنند تا اندکی از گذشته بیاموزند. رسانه‌ی اجتماعی توجه ما را در تله‌ی زمان حال گرفتار می‌کند و مرشدان فناوری به ما اطمینان می‌دهند که تکنولوژی‌های نوآورانه تمدنمان را نجات خواهند داد؛ وقتی ذخیره‌سازی کربن، زیست‌شناسی مصنوعی و الگوریتم‌های هوش مصنوعی داریم چه نیازی به تاریخ است؟

اگرچه پای زندگی روزمره که وسط می‌آید، تعداد چشم‌گیری از ما هم‌چنان اسیر گذشته‌ایم. میلیون‌ها نفر میخکوب پای مستندهای تاریخ می‌نشینند، مشتاقانه پادکست‌های تاریخی گوش می‌دهند، زندگی‌نامه‌های تاریخی می‌خوانند، در تعطیلات از مکان‌های باستانی دیدن می‌کنند و تلاش می‌کنند اجدادشان را بیابند و بشناسند. حالا تصور کنید بخشی از این شوروشوق را برای وارسی گذشته خرج کنیم تا از پس دوراهی‌هایی بربیاییم که انسان در دهه‌های آتی پیش روی خود خواهد دید.