کتاب از گربه‌ها اثر دوریس لسینگ نشر دیدآور

خانه‌ای روی تپه بود و شاهین‌ها، عقاب‌ها و پرنده‌هایی که سوار بر جریان هوا روی بوته‌ها می‌چرخیدند، اغلب هم‌سطح باچشم و گاه پایین‌تر از آن دیده می‌شدند. می‌شد به بال‌های قهوه‌ای و سیاه‌شان نگاه کرد که به طول نزدیک به دو متر در روشنای روز می‌درخشیدند. پایین در مزارع، می‌توانستی در شیارهای عمیق ناشی از چرخش گاوآهن، در بستری انباشته از علف و برگ، بدون کوچک‌ترین حرکتی دراز بکشی. پاها که با وجود آفتاب‌سوختگی، در برابر خاک قهوه‌ای مایل به سرخ خیلی رنگ‌پریده به نظر می‌رسیدند، باید با خاک پوشانده می‌شدند یا در آن فرومی‌رفتند. در ارتفاع چندصدمتری یک دوجین پرنده دایره‌وار پرواز می‌کردند و به زمین چشم دوخته بودند تا کوچک‌ترین حرکت موش‌ها، پرنده‌ها و یا موش‌‌های کور را ببینند. شاید یکی را درست بالای سرت انتخاب می‌کردی؛ شاید برای لحظه‌ای هوس ردوبدل‌کردن نگاهی چشم در چشم با او به دلت می‌افتاد: نگاه سرد و خیره‌ی پرنده به چشم سرد و کنجکاو انسان. در زیر بدن گلوله‌مانند، میان بال‌های بزرگ و آماده‌اش، چنگال‌ها آماده‌ی شکار بودند. بعد از دقایقی مستقیم به سمت موجود کوچکی که انتخاب کرده بود، شیرجه می‌زد؛ بعد با چند بار بالاوپایین‌بردن بال‌ها گردابی از گردوغباری سرخ به جا می‌گذاشت. بر پهنه‌ی بلند و آبی آسمان پرنده‌ها در چرخش بودند، اما در بالای تپه یک شاهین، سرد و بی‌رحم، قادر بود به یکی از مرغ‌های ما هجوم آورد، یا در امتداد یکی از جاده‌ها در میان بوته‌ها پرواز کند. با وجود شاخه‌ها، بی‌شک باید بر خلاف طبیعتش از بازکردن بال‌هایش اجتناب نماید. در نهایت، برای شکار مجبور است در امتداد یک مسیر هوایی از بالای درختان اوج گرفته و به سمت زمین فرود آید. دست‌کم دشمنان می‌دانستند جوجه‌های ما منبعی از گوشت تجدیدپذیر برای شاهین، جغد و گربه‌های وحشی، تا کیلومترها در محوطه‌ی اطراف هستند. از درخشش آفتاب تا تیرگی غروب روی تاج تپه آشکارا برای غارت‌گری آماده بودند. آن‌جا، با درخشش پرهای مشکی و قهوه‌ای و سفید، جولان‌گاه‌ جنگ و غوغایی از حمله و شکار بود.