کتاب داستان های خیابان حسن مامون اثر محمد مصطفی الخیاط نشر آناپل

در مسیر برگشت به خانه، سرویس شرکت مرا مقابل فروشگاه معروف مبلمان منزل پیاده کرد. بعد از توقف خودروها پشت چراغ قرمز، به آن سوی خیابان؛ جایی که ساختمان های پروژه سی و سه آپارتمان قرار دارند، رفتم. دلیل این نامگذاری ساده و بی‌دلیل برایم مبهم است. شاید شرکت مسکن و عمران شهر نصر به خاطر سهل انگاری تعداد ساختمان ها را به عنوان نام این مجموعه انتخاب کرده است. این اتفاق در اواخر دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد رخ داد، زمانی که شهر نصر به عنوان یکی از مناطق لوکس قاهره در حال ساخت بود. ساختمان های پنج طبقه‌ای که بر خیابان های وسیع مشرف بودند و زیرساخت‌های کامل آن همچون آب و فاضلاب و برق و...، نماد لوکس‌نشینی آن دوران بود. با شروع عرضه و فروش آپارتمان ها توسط شرکت، دوستم مختار امام؛ که اکنون در میان ما نیست، با ماشینش مرا برای بازدید از آپارتمان‌ها به آن منطقه برد. حس می‌کردیم به منطقه حاشیه شهر یا بهتر بگویم منطقه‌ای دورافتاده آمده‌ایم. در درخواست برای خرید تردید کردم، از اینکه همسر و فرزندِ سه ساله‌ام را، تا هنگام بازگشت از محل کار، در اینجا تنها بگذارم می‌ترسیدم. بین خیابان شلوغمان در منطقه عین الشمس و این مکان، تفاوت از زمین تا آسمان بود! آنجا پر از جمعیت بود و اینجا به نظر تبعیدگاه می‌رسید! آنجا پررونق و اینجا بسیار خلوت بود. دوستم مختار، تشویش و نگرانی ام را از بین برد و مرا به خرید آپارتمان تشویق کرد، به‌خصوص که خودش در همان نزدیکی و در منطقه نهم، یک واحد آپارتمان خریده بود و مشغول آماده‌سازی آن بود. چند سال بعد، خیابان پر از ساختمان و مغازه شد و ما که قبلاً از تنهایی وحشت داشتیم، حالا از شلوغی و ازدحام می ترسیم.