کتاب من و تو اثر لورن گاندرسون نشر قطره

من و تو نمایشنامه‌ای است ظاهراً ساده و کم‌شخصیت، اما با ژرفایی شگفت‌آور که مضامین پیوند انسانی، تنهایی، بیماری و نجات متقابل را بررسی می‌کند. آنتونی نوجوانی پُرانرژی و محبوب اما عمیقاً تنهاست که ناگهان خود را برای اجرای پروژه‌ای درسی درباره‌ی شعر چکامه‌ی خویشتن اثر والت ویتمن در اتاق‌خواب کارولین می‌یابد؛ دختری هم‌سن‌وسالِ خودش که بیمار و منزوی است. آنچه با ملاقاتی اجباری و ناخوشایند آغاز می‌شود به‌تدریج به گفتگویی شاعرانه و صمیمانه تبدیل می‌شود که مرزهای اتاق بیمار را درمی‌نوردد و به قلمرویی از رازها، ترس‌ها و امیدهای مشترک وارد می‌شود. این اثر ساختاری فشرده و متمرکز دارد و تمام کنش نمایشی در یک اتاق و بین دو شخصیت می‌گذرد. گاندرسون با مهارت تمام از این محدودیت فضا برای ایجاد صمیمیت عاطفی حداکثری بهره می‌برد. گفتگوهای نمایشنامه، مانند یک قطعه موسیقی جاز، ریتمی پُرتحرک و بداهه‌وار دارد؛ گاه شوخ‌طبعانه و سریع است و گاه ساکن و مملو از سکوت‌های معنادار.