کتاب سه‌گانه‌ی بی‌قدرت جلد 2 اثر لورن رابرتس نشر پرتقال

در این ساعات تالارها ترسناک‌اند و خالی.

مثل هر سال.

توی این تالارها گام برمی‌دارم و این آرامش نقره‌ای را به چنگ می‌کشم. هرچند آرامش دزدی از آتش زیر خاکستر هم بدتر است.

این فکر را از سر می‌رانم و می‌افتم توی یکی از دالان‌های تاریک و گام‌هایم به‌نرمی بر سر فرش‌ زمردین فرود می‌آید. کاخی که به خواب فرورفته جای دلپذیری است چون در میان خاندان سلطنتی کم پیش می‌آید که خلوتی پیدا کنی.

سلطنتی.

کم مانده به این عنوان بخندم. گاهی یادم می‌رود که پیش از این چه بودم و الان چه هستم. شاهزاده‌ای بودم و الان کاردان شده‌ام. پسرکی بودم و الان هیولا.

ولی امروز هیچ‌کدام نیستم. امروز به‌سراغ کسی می‌روم که همیشه باید می‌بودم.

از زیر در آشپزخانه باریکه نوری می‌تابد که با دیدنش لبخند می‌زنم.

هر سال. هر سال او همین‌جاست.

آرام در را فشار می‌دهم و وارد نور آن‌همه شمعی می‌شوم که افروخته‌اند. بوی شیرینی و دارچین در فضا پیچیده و با خودش انبوهی از خاطرات گرم و دلپذیر می‌آورد.