کتاب تأملاتی برای انسان‌های فانی اثر الیور برکمن نشر ترجمان علوم انسانی

موضوع کتاب حاضر این است که وقتی دریابیم هرگز قرار نیست زندگی‌مان را سروسامان بدهیم چه درهایی به رویمان گشوده می‌شود. این است که وقتی تلاش جدی برای افزایش هرچه بیشترِ بهره‌وری را کنار بگذاریم چه بهره‌وری شگفت‌انگیزی نصیبمان می‌شود؛ و انجام کارهای جسورانه و مهم چقدر آسان‌تر می‌شود وقتی بپذیریم که هرگز نمی‌توانیم بیشتر از چند مورد از این قبیل کارها انجام دهیم (و البته مطلقاً هیچ نیازی نیست که حتی یک موردش را هم انجام دهیم). دربارۀ این است که وقتی ناپایداری و پیش‌بینی‌ناپذیریِ زندگی را بپذیریم زندگی‌مان چقدر جذاب و حتی سحرانگیز می‌شود؛ وقی دیگر نقص‌ها و شکست‌هایمان را پنهان نکنیم چقدر کمتر احساس انزوا می‌کنیم؛ و چقدر حس رهایی به‌مان دست می‌دهد وقتی بفهمیم بزرگ‌ترین مشکلات زندگی هرگز به‌طور کامل حل‌شدنی نیستند. 

جان کلام اینکه کتاب دربارۀ این است که چه چیز تغییر می‌کند وقتی بفهمیم زندگی در جایگاه یک انسان (در عصری آکنده از وظایف و فرصت‌های بی‌پایان، در مواجهه با آینده‌ای نامشخص، در کنار انسان‌های دیگری که لجوجانه بر داشتنِ شخصیت خاص خود اصرار دارند) مشکلی نیست که بخواهیم حلش کنیم. بیست‌وهشت فصل این کتاب راهنمایی‌اند برای نوع دیگری از دست به عمل زدن در این دنیا که اسمش را «ناکامل‌گرایی» گذاشته‌ام، نگرشی رهایی‌بخش و نشاط‌انگیز بر پایۀ این باور که محدودیت‌های ما موانعی سر راه هستیِ معنادار نیستند که مجبور باشیم تمام روز برای غلبه بر آن‌ها تقلا کنیم تا به فلان نقطۀ خیالی برسیم که سرانجام احساس رضایت به‌مان دست دهد. بالعکس، پذیرش این محدودیت‌ها دقیقاً همان راهی است که باید در پیش بگیریم تا زندگیِ معقول‌تر، آزادتر و پربارتری داشته باشیم که ارتباط اجتماعی و افسون بیشتری هم در آن هست؛ این امر به‌خصوص در این برهۀ متزلزل و اضطراب‌زا از تاریخ صادق است.