کتاب آیین زروانی اثر هاشم رضی نشر بهجت

هرچند به موجب آیین ها و استوره های هند و باورهایی به خدا زمان/کاله وجود داشت.

اما به طور محسوس با زروان ایرانی جدا راه است. آیین زروانی ایرانی بدون آنکه بن مایه آشکار و موکد ثنویت مطلق را بیان کند ثنویت محدود زمانی نه هزار ساله ای را شرح می دهد که در مقطعی از زمان به ناچار شر و اهریمن شکست یافته و مقهور اورمزد و خیر و نور مطلق می شود.

در اساتیر بین النهرین نیز نظایر این گونه ثنویت منقطع و در اساتیر ملل و اقوام دیگر دوگانگی در زمان محدود یا غیر محدود هست که در متن کتاب به ان اشاره شده است.

به همین سبب است که استوره شگفت و نادر زروانی که به صورت یک دین تعریف شده به سبب شناخت زروان خدا.خدای زمان بی کرانه/بی اغاز و بی انجام وارد حوزه الاهیات و منطق و کلام و فلسفه می شود.

جهت اگاهی بیشتر پژوهندگان نگارنده اشعار می دارد که ایین زروانی ویژه مغان مادی و شیوه و نحله اعتقادی انان بوده است که با قدرت وارد دین زرتشتی شده و دین غالب زمان ساسانیان را ساخته و پرداخته است.