کتاب صوتی هنر تنها بودن اثر رنوکا گاورانی

کتاب هنر تنها بودن با عنوان کامل هنر تنها بودن: خلوت، خانه‌ی من است؛ تنهایی قفسم بود اثر رنوکا گاورانی است که با ترجمه بسیار خوب مریم رضایی منتشر شده‌است. این کتاب به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه می‌توانیم از تنهایی لذت ببریم و از آن به عنوان عاملی برای پیشرفت خودمان استفاده کنیم.

نویسنده در مقدمه کتاب اشاره می‌کند که کتاب را به دو فصل تقسیم کرده‌ است. او می‌گوید: در فصل اول به شما یاد داده‌ام چگونه تنهایی را به خلوت با خودتان تبدیل کنید و فصل دوم راجع‌به این است که چگونه خلوت با خودتان را به دوره رشد و شکوفایی‌تان بدل کنید. فقط زمانی که یاد بگیرید چگونه عاشق خلوت و بودن با خودتان بشوید، قادر خواهید بود تمام آنچه از دیگران انتظار دارید برای شما انجام دهند را برای خودتان انجام بدهید.

بخشی از کتاب هنر تنها بودن

امید واهی به اینکه یک روز یک نفر همچون معجزه از راه می‌رسد و ترس از اینکه مبادا عجیب‌و‌غریب به نظر برسید، شما را وامی‌دارد دست به کارهایی بزنید که هیچ‌وقت واقعاً قصد انجامش را نداشته‌اید. از دوران بچگی یاد گرفته‌ایم بچه‌ای که تنهاست، عجیب‌و‌غریب است. آن‌ها تنها هستند، چون هیچ‌کس انتخابشان نکرده است. ما نمی‌خواهیم عجیب‌و‌غریب به نظر برسیم، نمی‌خواهیم دیگران فکر کنند کسی انتخابمان نکرده، پس چه‌کار می‌کنیم؟ کم‌کم سعی می‌کنیم تبدیل به یک ورژن ایده‌‌آل از شخصی بشویم که همه دوستش دارند. شروع می‌کنیم به بله گفتن، آن هم در مقابل چیزهایی که از آن‌ متنفریم. لباس‌هایی می‌پوشیم که در آن احساس راحتی نمی‌کنیم یا گران‌تر از میزان درآمدمان هستند، اما هرچه باشد کمکمان می‌کنند تا توجه‌ها را به خود جلب کنیم، در جمع پذیرفته شویم و مورد تأیید قرار بگیریم. هنگام حرف زدن با دیگران چاپلوسی می‌کنیم.

حرف‌هایی می‌زنیم که بیشتر از همه مورد تأیید باشد و محبوب‌تر. کارهایی می‌کنیم که باعث شود شبیه دیگران به نظر برسیم تا مبادا بقیه خیال کنند ما عجیب‌وغریب هستیم. راستش کم‌کم به ورژن ایده‌آلی از یک انسان شاد و دوست‌داشتنی تبدیل می‌شویم که همه تحسینش می‌کنند یا لااقل کسی مسخره‌اش نمی‌کند؛ اما قدم‌به‌قدم، هرچه بیشتر شبیه بقیه می‌شویم، از آن کسی که واقعاً هستیم دورتر می‌شویم. هرچه بیشتر به نظرات دیگران راجع‌به خودتان فکر کنید، توجه‌تان نسبت به خواسته‌ها، علایق و افکار خودتان و اینکه چطور دوست دارید از زندگی‌تان لذت ببرید و مهم‌تر از همه اینکه چه‌چیزی باعث می‌شود شما، شما باشید، کمتر می‌شود. بدون اینکه حواستان باشد تبدیل به کسی می‌شوید که فقط برای خوشایند دیگران زندگی می‌کند. خلاء میان آن کسی که بودید و آن شخصی که به آن تبدیل شدید به امید آنکه با دیگران جور در بیایید آن‌چنان عمیق می‌شود که حتی برای خودتان نیز سخت است خودتان را به جا بیاورید.