کتاب ماجراهای هوتسن پلوتس راهزن اثر اتفرید پرویسلر نشر هرمس

روزی مادربزرگ کاسپار روی نیمکت جلو خانه‌اش توی آفتاب نشسته بود و قهوه آسیاب می‌کرد. کاسپار و دوستش زپل به مناسبت روز تولدش آسیابی جدید به او هدیه کرده بودند که اختراع خودشان بود. وقتی مادربزرگ آن را می‌چرخاند، آهنگ ماه مه همه چیز را نو می‌کند را می‌نواخت که ترانه مورد علاقه او بود. از زمانی که آسیاب تازه را به مادربزرگ داده بودند، از آسیاب کردن قهوه چنان لذت می‌برد که دو برابر سابق قهوه می‌نوشید. امروز هم آسیاب را برای دومین بار پر کرده بود و می‌خواست باز قهوه آسیاب کند که ناگاه توی بوته‌های باغ صدای خش خش و شکستن شاخ و برگها را شنید. همین موقع کسی با صدای خشنی بلند گفت: ـ آن وسیله را بده به من! مادربزرگ حیرتزده سرش را بلند کرد و دستش را به طرف عینک پنسی‌اش برد و آن را جابه جا کرد. مرد غریبه‌ای با ریش سیاه انبوه و بینی عقابی ترسناک در مقابلش ایستاده بود. کلاه لبه پهنی روی سرش بود که پری خمیده داشت، هفت‌تیری توی دست راستش بود و با دست چپ به آسیاب مادربزرگ اشاره می‌کرد. ـ می‌گویم، ردش کن بیاد! اما مادربزرگ از او نترسید. خشمناک داد زد: ـ اجازه بدهید ببینم! چطور وارد اینجا شدید و به چه اجازه‌ای سرم داد می‌کشید؟ اصلا کی هستید؟ دراین حال غریبه چنان خندید که پر کلاهش تکان خورد. ـ مثل اینکه روزنامه نمی‌خوانید، مادربزرگ؟ خوب فکر کنید! مادربزرگ تازه شمشیر و هفت چاقوی توی کمربند چرمی پهن مرد را دید. ناگاه رنگش پرید، و با صدایی ترسان پرسید: ـ نکند شما هوتسن‌پلوتس راهزن هستید؟ مرد گفت: ـ بله، خودمم! حماقت نکنید که خوشم نمی‌آید. فوراً آسیاب را به من بدهید! ـ اما اینکه اصلا مال شما نیست! هوتسن‌پلوتس راهزن فریاد زد: ـ چرند نگویید! بهتر است هر کاری از شما می‌خواهم بکنید! تا سه می‌شمارم. و هفت‌تیر را بالا برد. مادربزرگ گفت: ـ نه خواهش می‌کنم! حق ندارید ازم بگیریدش. این هدیه تولدم است. وقتی آن را می‌چرخانم آهنگ مورد علاقه‌ام را می‌زند. هوتسن‌پلوتس راهزن خرخرکنان گفت: ـ خب، همین! من هم می‌خواهم از این آسیابها داشته باشم که وقتی بچرخانی، آهنگ بزند. بدهید به من! دراین حال مادربزرگ آه عمیقی کشید و آن را به او داد. چاره دیگری نداشت هر روز توی روزنامه می‌نوشتند که این هوتسن‌پلوتس چه مرد شرور و بدی است. همه مردم از او می‌ترسیدند، حتی آقای گروهبان دیمپفل‌موزر که خودش پلیس بود.... -از متن کتاب-