من هم مثل نویسندهی این کتاب، تصورش را نمیکردم روزی جلد دوم منتشر شود. کریستوفر کِنوُرتی برای جلد نخست کتابش جلد اولی را قید نکرد، من هم وقتی ترجمهاش میکردم چنین کاری نکردم. علتش برای من روشن است، اما برای نویسنده احتمالاً این بوده که آنقدر جلد اول را جامع دیده بوده است که فکر نمیکرده نیاز باشد دست به نوشتن جلد دومش بزند. اما اکنون که این کلمات را مینویسم، حتی جلد سوم این کتاب هم بیرون آمده است.
برای من، به عنوان یک فیلمساز، دیدن کتابی که صرفاً به صحنههای دیالوگدار میپردازد چنان ذوقآور بود که بدون معطلی راغبم کرد دست به دامان دوستان آنطرفآبی شوم. به دلیل اشتباهی طنزآمیز از طرف دوستی که جلد اول و دوم این کتاب را اشتباه گرفته بود، تهیهی جلد دوم آن حدود یکسال به تأخیر افتاد، تا اینکه نهایتاً دوست قدیمیام، فرهاد ویلکیجی، آن را از هلند برایم تهیه کرد و به دستم رساند.
دربارهی خود کتاب فکر کنم حرف زیادی نمیشود زد، فقط باید آن را خواند؛ خودِ مطالب کتاب به قدر کافی گویا هستند، اما دربارهی ترجمهاش یکی دو نکته را میتوان اشاره کرد. نخست ترجمهی نام فیلمها و اشخاص است که برای آنهایی که احتمالاً چند دیکته یا ترجمه را به فارسی داشتهاند، من شایعترین و در عین حال صحیحترینِ آنها را برگزیدهام. از آنجایی که تقریباً همهی فیلمهای قیدشده در این کتاب به صورت رسمی اکران نشدهاند، نام ترجمهشدهی رسمیای برایشان سراغ نداریم. اما نام فیلمها در این کتاب خیلی مهماند. بنابراین به علاوهی آوردن نامهای فارسی فیلمها، اسم لاتینشان هم آمدهاند و در مواردی، نام فارسی دومی هم که برای فیلمی متداول است، در پانویس قید شده. چراکه به نظرم این کتاب را حتماً باید با دیدن فیلمهای ذکرشده خواند؛ بنابراین برای یافتن هر فیلم لازم است خواننده دربارهی نامش گمراه نشود.