کتاب پرتاب های فلسفه اثر محمدمهدی اردبیلی نشر گروه انتشاراتی ققنوس

هر متنی نوعی پرتاب است، پرتابی که نتیجه‌اش اساسا غیرقابل پیش‌بینی است. در این معنا نوشتن نوعی قمار است. فرد تأملی می‌کند و چیزی می‌نویسد. این‌که این نوشته متنی اصیل است یا مبتذل، مؤثر است یا بی‌اهمیت، عمیق است یا سطحی، ماندگار است یا گذرا، پیشاپیش روشن نیست. نه نویسنده و نه حتی دیگران نمی‌توانند سرنوشت یک متن را پیش‌بینی یا تعیین کنند. چه متن‌ها که در ابتدا همگان آن‌ها را متونی تاریخ‌ساز و ماندگار می‌پنداشتند اما حتی یک دهه نیز دوام نیاوردند و به دست فراموشی سپرده شدند؛ چه متن‌ها که زمانی عمیق خوانده می‌شدند و امروز مطلقاً مبتذل و سطحی محسوب می‌شوند؛ و چه متن‌ها که ابتدا با خنده و تمسخر منتقدان مواجه شدند، اما امروز سرفصلی مهم از تاریخ یک تمدن‌اند. پس متن به‌راستی، همچون تاس، به میانه جهان و مردمان پرتاب می‌شود. اما دو پرسش مهم در این‌جا قابل طرح است: اول این‌که متن چگونه تولید می‌شود؟ و دوم این‌که چه چیزی به متن معنا، جایگاه یا، در یک کلام، «آینده» می‌بخشد؟