
گری چاپمن، نویسنده، سخنران و مشاور ازدواج آمریکایی، در ۱۰ ژانویهی ۱۹۳۸ در چاینا گروو، در ایالت کارولینای شمالی، به دنیا آمد. شهرت او بیش از هر چیز به کتاب «پنج زبان عشق» و مجموعه آثاری برمیگردد که دربارهی ازدواج، خانواده و شیوههای ابراز محبت نوشته است. چاپمن در کنار نویسندگی، سالها در کلیسا فعالیت کرده و اجرای برنامههای رادیویی و برگزاری سمینارهای آموزشی نیز بخشی از کارنامهی اوست.
گری چاپمن دوران کودکیاش را در کارولینای شمالی گذراند. در روایت او از آن سالها، خانواده و کلیسا جایگاه مهمی دارند. زندگی روزانهی خانواده نظم مشخصی داشت: رفتن به مدرسه، انجام تکالیف، تقسیم کارهای خانه و خوردن شام در کنار یکدیگر. او در گفتوگویی دربارهی خاطراتش توضیح داده است که خودش و خواهرش در کارهای خانه مشارکت میکردند و همراه پدرشان در باغچهی پشت خانه کار میکردند. این تجربهها، در روایت او، با یادگیری مسئولیتپذیری و اهمیت حضور اعضای خانواده در زندگی یکدیگر پیوند دارند.
چاپمن از پدر و مادرش بهعنوان افرادی تأثیرگذار در زندگی خود یاد میکند. او بهویژه بر نظمی که در خانه برقرار کرده بودند و فرصتی که برای باهمبودن اعضای خانواده فراهم میکردند، تأکید دارد. شرکت منظم در برنامههای کلیسا نیز بخشی از تربیت خانوادگی او بود.
گری چاپمن از نوجوانی به فعالیت مذهبی علاقه داشت. او در هفدهسالگی تصمیم گرفته بود مسیر حرفهای خود را در این حوزه دنبال کند. بعدها، هنگام تدریس موضوعاتی مانند ازدواج در کلیسا، افرادی که برای مشکلات خانوادگی به کمک نیاز داشتند، به او مراجعه کردند. همین مراجعهها او را بهتدریج وارد کار مشاوره کرد. مواجهه با زوجهایی که در انتقال محبت به یکدیگر مشکل داشتند، زمینهی شکلگیری ایدهای شد که بعدها در «پنج زبان عشق» توضیح داد. او بیش از پنجاه سال در کلیسای کالوَری باپتیست در وینستونسیلم فعالیت داشت و پس از این دوره، از سمت خود بازنشسته شد. فعالیتهای عمومیاش نیز شامل سخنرانی، نگارش کتاب و اجرای برنامههای رادیویی «یک دقیقه زبان عشق» و «ساختن روابط با دکتر گری چاپمن» بوده است.
همسر گری چاپمن، کارولین نام دارد و آنها دو فرزند دارند. چاپمن در نوشتههایش، زندگی مشترک خود را رابطهای بدون اختلاف معرفی نمیکند. او در کتاب «کاش پیش از ازدواج میدانستم» توضیح میدهد که با وجود علاقهی فراوان پیش از ازدواج، خیلی زود با رنجش، خشم و تفاوت انتظارات روبهرو شدند. این تجربه، یکی از موضوعات تکرارشوندهی آثار اوست: احساس عاشقانه، بهتنهایی همهی مهارتهای لازم برای زندگی مشترک را ایجاد نمیکند. از نگاه چاپمن، زوجها باید دربارهی تفاوتهایشان گفتوگو کنند و شیوههای حل اختلاف، عذرخواهی و همکاری را بیاموزند. او تجربهی شخصی خود را نیز در توضیح این دیدگاه به کار میگیرد.
«پنج زبان عشق» محور اصلی مجموعه آثار گری چاپمن است. کتاب بر این ایده استوار است که افراد، محبت را به شیوههای یکسانی بیان و دریافت نمیکنند. ممکن است کسی با کمک عملی علاقهاش را نشان دهد، درحالیکه طرف مقابل بیش از هر چیز به گفتوگو و توجه نیاز داشته باشد. گری چاپمن با توضیح پنج شیوهی ابراز محبت، از خواننده میخواهد به خواستههای خودش و نزدیکانش توجه کند. موضوع اصلی کتاب، شناخت همین تفاوتها و تبدیل آن به رفتارهای مشخص در زندگی مشترک است.
کتاب پنج زبان عشق کودکان حاصل همکاری گری چاپمن و راس کمپبل است. پرسش محوری آن، تفاوت میان دوستداشتن کودک و احساس دوستداشتهشدن در اوست. نویسندگان میکوشند به والدین نشان دهند که محبت چگونه میتواند به شیوهای قابلفهم برای فرزندشان بیان شود. کتاب علاوه بر ابراز محبت، به ارتباط آن با یادگیری، تربیت و برخورد با رفتارهای کودک میپردازد. مثالها و پیشنهادهای عملی آن، برای استفاده در موقعیتهای روزمرهی خانواده نوشته شدهاند.
چاپمن در کتاب پنج زبان عشق نوجوانان به رابطهی والدین با فرزند نوجوان میپردازد. او تغییرات دوران نوجوانی، میل به استقلال و دشواریهای ارتباطی این دوره را در چارچوب دیدگاه خود بررسی میکند.موضوعاتی مانند ابراز محبت متناسب با سن، تعیین حدومرز، مواجهه با خشم و حمایت از نوجوان هنگام شکست، از محورهای کتاباند. مخاطب اصلی اثر، والدینی هستند که میخواهند شیوهی ارتباطشان را با تغییر نیازها و شرایط فرزندشان هماهنگ کنند.
«پنج زبان عشق مجردها» دامنهی بحث را از زندگی زناشویی فراتر میبرد. چاپمن در این اثر، دربارهی رابطه با والدین، دوستان و افرادی مینویسد که خواننده به آنها علاقه دارد. کتاب به شناخت بهتر خود و دیگران، بیان احساسات و فهم بعضی از ناکامیهای ارتباطی میپردازد. به همین دلیل، موضوع آن صرفاً آمادگی برای ازدواج نیست؛ بخش مهمی از مطالب به کیفیت روابط خانوادگی و دوستانه اختصاص دارد.
کتاب چیزهایی که ای کاش پیش از ازدواج می دانستم برای افرادی نوشته شده است که به ازدواج فکر میکنند یا بهتازگی زندگی مشترکشان را آغاز کردهاند. چاپمن در آن، توجه خواننده را به موضوعاتی جلب میکند که ممکن است در دورهی آشنایی کمتر دربارهشان گفتوگو شود. مدیریت پول، تقسیم کارهای خانه، رابطه با خانوادههای دو طرف، حل اختلاف، عذرخواهی و بخشش، از جملهی این موضوعاتاند. پرسشهای پایان فصلها نیز فرصتی برای گفتوگوی دو نفر دربارهی انتظارات و تفاوتهایشان فراهم میکنند.
گری چاپمن کتاب پنج زبان عذرخواهی را با همکاری جنیفر توماس نوشته شده و به یکی از دشواریهای روابط میپردازد: چرا گاهی گفتن «متأسفم» برای ترمیم رابطه کافی نیست؟ نویسندگان پنج مؤلفه را بررسی میکنند: ابراز پشیمانی، پذیرفتن مسئولیت، جبران اشتباه، برنامهریزی برای تغییر و درخواست بخشش. کتاب از خواننده میخواهد عذرخواهی را فرایندی همراه با مسئولیتپذیری و تغییر رفتار ببیند و به انتظارات فرد آسیبدیده نیز توجه کند.











